Αγαπώντας αυτό που "Είναι" - Μπάιρον Κέιτι

Είμαι λάτρης αυτού που υπάρχει, όχι επειδή είμαι πνευματικός άνθρωπος, αλλά επειδή το να διαφωνώ με την πραγματικότητα πονάει. Όταν διαφωνώ μαζί της, χάνω μέσα μου. Χάνω την επαφή με το χώρο μέσα μου, που είναι το σπίτι μου.  Υποφέρουμε μόνον όταν πιστεύουμε μια σκέψη που διαφωνεί με αυτό που υπάρχει.

Όταν ο νους είναι απόλυτα διαυγής, αυτό που υπάρχει είναι αυτό που θέλουμε. Μπορούμε να καταλάβουμε ότι η πραγματικότητα είναι καλή έτσι όπως είναι, επειδή όταν διαφωνούμε μαζί της βιώνουμε ένταση και μια αίσθηση ματαιότητας. Δε νιώθουμε φυσικοί ή ισορροπημένοι. Όταν σταματήσουμε να αντιστεκόμαστε στην πραγματικότητα, τότε η δράση μας γίνεται απλή, αβίαστη, άφοβη και γεμάτη καλοσύνη.

Οι 7 διαφορές μεταξύ θρησκείας και πνευματικότητας

Πολλοί άνθρωποι συγχέουν τη θρησκεία και την πνευματικότητα ή κάποια μυστηριώδη και υπερφυσικά φαινόμενα. Κάποιοι ίσως να τη συγκρίνουν με αίρεση, αλλά αυτό οφείλεται στην έλλειψη γνώσης και στον φόβο χειραγώγησης.

Αν δεσμευόμαστε να παραμερίσουμε τους φόβους μας για να προσπαθήσουμε να μελετήσουμε και να καταλάβουμε την ίδια την αίσθηση της πνευματικότητας, φτάνουμε στην συνειδητοποίηση και στο συμπέρασμα ότι δεν έχει τίποτα μυστήριο ή υπερφυσικό, και σε καμία περίπτωση δεν συνδέεται με μια αίρεση.

Παρακάτω θα βρείτε 7 διαφορές ανάμεσα στη θρησκεία και την πνευματικότητα που θα σας βοηθήσουν να κατανοήσετε καλύτερα:

1 – H θρησκεία απαιτεί να υποκλιθείς ή να υποταχθείς – Η πνευματικότητα ελευθερώνει.

Μητροκλής από τη Μαρώνεια της Θράκης (4ος αι. π.κ.χ.)

Ο Μητροκλής από τη Μαρώνεια της Θράκης, ήταν νεότερος αδελφός της Ιππαρχίας. Αρχικά υπήρξε Περιπατητικός φιλόσοφος, αλλά αργότερα έγινε μαθητής του Κράτη. Ο Μητροκλής έπαιξε σπουδαίο ρόλο στη γενιά των Κυνικών μετά το Διογένη. Με τα κείμενα του, τα οποία περιείχαν χρήσιμα λόγια για την καθημερινότητα, στόχευε στο να ενδυναμώνει τη φιλοσοφική αντιμετώπιση της ζωής. Είχε αποφασιστική επιρροή στη δημιουργία του τύπου του Κυνικού φιλοσόφου, και στη διατήρηση της παράδοσης του Διογένη. Υπήρξε ο πρώτος που συνέλεξε ηθικολογικά ανέκδοτα και ρητά.

Πού θάφτηκε η θειότητα του ανθρώπου;

Ένας παλιός ινδικός μύθος διηγείται, πως κάποια εποχή όλοι οι άνθρωποι ήσαν θεοί. Όμως, καταχράστηκαν τόσο πολύ τη θειότητά τους, ώστε ο Μπράχμα, ο κύριος των θεών, αποφάσισε να τους αφαιρέσει την θεία εξουσία και να την κρύψει σε ένα σημείο, όπου θα ήταν αδύνατο να την ξαναβρούν. Το μεγάλο πρόβλημα που ανέκυψε, λοιπόν, ήταν το να βρεθεί μία κρύπτη.

Όταν οι ελάσσονες θεοί κλήθηκαν σε συμβούλιο για να επιλύσουν αυτό το πρόβλημα, πρότειναν το εξής: «Ας θάψουμε την θειότητα του ανθρώπου μέσα στη γη».

Παραμαχάνσα Γιογκανάντα: Πώς μπορούμε να απαλλαγούμε από το φόβο της ασθένειας

Ο φόβος για την αποτυχία ή την ασθένεια καλλιεργείται από την προβολή στον συνειδητό νου αυτών των σκέψεων, μέχρι που αυτές ριζώνουν στο υποσυνείδητο και τελικά στην υπερσυνείδηση. Ύστερα, οι ριζωμένοι πλέον φόβοι στην υπερσυνείδηση και στο υποσυνείδητο αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται και να κατακλύζουν το συνειδητό με παρασιτικά φυτά φόβου, τα οποία δεν είναι τόσο εύκολο να καταστραφούν, όσο είναι η αρχική σκέψη, και τα οποία τελικά, γεννούν δηλητηριώδεις και θανατηφόρους καρπούς…

Ξερίζωσέ τους από τον εσωτερικό σου κόσμο, παραμένοντας σταθερά θαρραλέος και στρέφοντας τη συνειδητότητά σου στην απόλυτη ειρήνη του Θεού εντός σου.

Πώς να θεραπεύσετε τις συναισθηματικές πληγές

Οι συναισθηματικές πληγές μας βοηθούν να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Ορισμένες φορές είναι πολύ δύσκολο αλλά θα πρέπει να μάθετε να τις θεραπεύετε προκειμένου να κοιτάτε μπροστά και να σκέφτεστε το μέλλον σας με αισιοδοξία.

Πόσες φορές έχετε πληγωθεί; Πρέπει να μάθετε να αντιμετωπίζετε τα συναισθηματικά τραύματα ακόμα και αν είναι πολύ δύσκολο καθώς ο πόνος παραμένει και κατά συνέπεια υποφέρετε. Ορισμένες φορές μάλιστα μένουν μέσα μας για πάντα.
Μερικές συναισθηματικές πληγές είναι βαθύτερες από κάποιες άλλες. Μερικές εξαφανίζονται χωρίς να αφήσουν ίχνη ενώ άλλες αφήνουν ένα ανεξίτηλο σημάδι που ποτέ δεν θεραπεύετε πλήρως. Μερικές πληγές δεν κλείνουν ποτέ…ή τουλάχιστον έτσι πιστεύατε μέχρι πρότινος.
Ίσως να σκέφτεστε ότι η ζωή σας θα ήταν πολύ καλύτερη αν δεν υποφέρατε ποτέ, αν κανένας δεν σας είχε πληγώσει. Ωστόσο, αυτό που δεν λαμβάνετε υπόψη σας είναι ότι αυτές οι πληγές αποτελούν μαθήματα ζωής. Σας μεταμορφώνουν και σας αναγκάζουν να ωριμάσετε σαν άτομα.
Όλες οι εμπειρίες σας, θετικές και αρνητικές, θα σας αφήσουν κάποιο σημάδι αλλά σίγουρα οι κακές εμπειρίες είναι αυτές που αφήνουν τα βαθύτερα σημάδια. Σήμερα θα μιλήσουμε για το πώς να θεραπεύσετε πληγές με τον καλύτερο δυνατό τρόπο έτσι ώστε να μάθετε από αυτές, να τις μετατρέψετε σε εμπειρίες και να τις αφήσετε να σας διδάσκουν πράγματα για τον εαυτό σας και τη ζωή.

Η ευτυχία και το εγώ

Από Atman Nityananda

Τι είναι το εγώ;

Αυτό που νομίζεις ότι είσαι.

Η ψευδαίσθηση ότι είσαι το σώμα (που το λένε Δημήτρη, Μαρία ή όπως αλλιώς σε βάφτισαν) μαζί με μια ψευδαισθησιακή εικόνα που έχει δημιουργηθεί στο νου από τις εμπειρίες που βίωσες από την ημέρα που γεννήθηκες.

Τι άλλο είναι;

Ένα σύνολο επιθυμιών, παρορμήσεων, πεποιθήσεων, αντιλήψεων, συνήθειων (σωματικών, συναισθηματικών, νοητικών), ταυτίσεων, αρεσκειών, απαρεσκειών, φόβων, θυμού, ...., βασισμένα στην μίμηση, την ταύτιση, την προβολή και την φαντασία.

Είναι γεγονός ότι  δεν είσαι το εγώ, αλλά εξ αιτίας της άγνοιας και της ταύτισης έχεις περιορίσει τον εαυτό σου σε ένα μικρό μέρος της ύπαρξης σου (το σώμα, τις συγκινήσεις και τον νου).

Η αληθινή σου φύση, ο αληθινός σου Εαυτός, είναι αυτό που ονομάζουν οι θρησκείες Πνεύμα ή Ψυχή (δεν αναφέρομαι στον ψυχισμό που θεωρείται το κατώτερο μέρος της ψυχής: θυμικό-επιθυμητικό-λογικό) και το οποίο παραμένει σαν μια αφηρημένη ιδέα στο νου σου, ενώ στην πραγματικότητα είναι αυτό που είσαι και που επιτρέπει όλα τα αλλά να υπάρχουν και να έχουν ζωή (σώμα, ενέργεια, νους).

Η βασική στάση του εγώ είναι ότι νοιώθει ξεχωριστό (αποκομμένο) από τους ανθρώπους, την ζωή και το Θεό και ότι είναι πολύ σπουδαίο ή και το αντίθετο επίσης, αποτυχημένο.

Vedanta Απόλυτη Ενότητα

από τον Νικόδημο

1. Αυτό το σύστημα το άφησα τελευταίο ενώ στην πραγματικότητα είναι πρώτο και φυσικά αρχαιότερο από όλα, παρότι ελάχιστοι μελετητές το αναγνωρίζουν. Όλες οι μελέτες και δημοσιεύσεις μου γίνονται στο φως του.

Η ονομασία σημαίνει "το τέλος, ο σκοπός, (-anta) της γνώσης (veda-)". Η γνώση εδώ είναι η ανώτερη πνευματική γνώση που σχετίζεται με την ανέλιξη του ανθρώπου και την ένωσή του ή συνειδητοποίηση της ενότητάς του με το Θείο ή τον υπέρτατο Εαυτό του σύμπαντος (brahman ή paramātman).

Το σύστημα Vedānta υπονοείται στο αρχαιότερο κείμενο της Ινδίας που είναι οι ύμνοι του Rigveda. Δεν υπάρχει εδώ καμιά συνολική παρουσίαση του συστήματος, μα πολλές διατυπώσεις στους ύμνους δείχνουν πως, παρά τον ευρέως εξαπλωμένο πολυθεϊσμό, τις ποικίλες τελετουργίες και θυσίες, οι σοφοί αναγνώριζαν την ύπαρξη μιας υπέρτατης Δύναμης (tád ékam: εκείνο το Ένα) από την οποία προέρχονταν τα πάντα και η οποία κυβερνούσε τα πάντα.

Οι ύμνοι στη συλλογή Atharvaveda επίσης δείχνουν γνώση αυτού του συστήματος μα η πλήρης έκφρασή του απαντάται στις Ουπανισάδες.

2. Ο φίλος μου ο εξειδικευμένος Ινδολόγος που μου παρέχει τις λεπτομέρειες για αυτά τα θέματα μου έδωσε τις ακόλουθες πληροφορίες για τον Rigveda. Στις ακόλουθες αναφορές ο πρώτος αριθμός δηλώνει το βιβλίο (είναι 10 συνολικά), ο δεύτερος τον ύμνο και ο τρίτος τη στροφή (συνήθως τετράστιχη). Στον στίχο 8.54.2 λέγεται:

Βιώνοντας την Ειρήνη μέσα μας

Για να υπάρξει ειρήνη στον κόσμο, θα πρέπει πρώτα να την βρούμε μέσα μας.

Οι περισσότεροι άνθρωποι θα συμφωνούσαν ότι ένας πιο ειρηνικός κόσμος θα ήταν μια ιδανική κατάσταση για όλα τα ζωντανά πλάσματα. Παρόλα αυτά όμως, συχνά αυτή  ιδανική κατάσταση φαίνεται να μην είναι δυνατή στην πράξη.

Αν θέλουμε να έχουμε ειρήνη σε αυτόν τον κόσμο, ο καθένας από εμάς πρέπει πρώτα να την βρει μέσα του, στον εαυτό του. Εάν δεν μας αρέσει ο εαυτός μας, πιθανότατα δεν θα μας αρέσουν οι άλλοι γύρω μας.

Αυτό που νοιώθουμε μέσα μας είναι αυτό που εκπέμπουμε στον κόσμο. Αν βρισκόμαστε σε μια σταθερή κατάσταση εσωτερικής σύγκρουσης, τότε αυτό που εκπέμπουμε είναι η σύγκρουση. Εάν δεν ζούμε ειρηνικά στις σχέσεις μας και στις οικογένειές μας, δεν μπορούμε να ζούμε ειρηνικά και στον κόσμο.

Επιθυμίες και φοβίες

Ζωή χωρίς επιθυμίες σημαίνει ζωή χωρίς φοβίες και αγωνίες.

Όταν υπάρχουν επιθυμίες, υπάρχουν και φοβίες και η ζωή είναι γεμάτη προσπάθειες και αγωνίες.

Δεν υπάρχουν επιθυμίες σημαίνει υπάρχει αποδοχή, ζούμε στη ροή της ζωής και δεχόμαστε τα πάντα σαν προκλήσεις, σαν μαθήματα. Η ζωή είναι το σχολείο για να γνωρίσουμε τους εαυτούς μας και τους άλλους.

Όσο πιο συνειδητά ζούμε, τόσο λιγότερες είναι οι επιθυμίες άρα και οι φοβίες μας.

Τι είναι στην πραγματικότητα οι φόβοι μας;;;; Τι φοβόμαστε στη ζωή μας;;;;

Φοβόμαστε μήπως δεν αποκτήσουμε αυτά που θέλουμε ή μήπως χάσουμε αυτά που ήδη έχουμε!!!

Οι επιθυμίες λοιπόν δημιουργούνται από την αίσθηση της ανεπάρκειας και της ανασφάλειας.  

Η ανεπάρκεια δημιουργεί τις επιθυμίες των όσων θέλουμε στη ζωή μας: Θέλω να έχω τέτοιο σπίτι, τέτοια οικογένεια, τέτοια εργασία, τέτοιους φίλους, θέλω να καταφέρω αυτό ή εκείνο κλπ. κλπ.

Αγάπη είναι αυτό που είναι παρόν όταν δεν υπάρχει διαχωρισμός

Νιώθουμε συχνά πως δεν μας αγαπούν αρκετά. Αυτό αποτελεί αντανάκλαση του γεγονότος πως εμείς δεν αγαπάμε, πως δεν μπορούμε να βρούμε την ικανότητά μας ν' αγαπήσουμε.

Η αγάπη δεν είναι κάτι που κάνουμε ο ένας στον άλλο. Δεν έχει αντικείμενο ή υποκείμενο.

Αγάπη είναι αυτό που είναι παρόν όταν δεν υπάρχει αντικείμενο και υποκείμενο, όταν δεν υπάρχουν δύο.

Το αίσθημα πως δεν μας αγαπούν εκφράζει στην πραγματικότητα την ανάγκη μας γι' αγάπη, την ανάγκη για την κατάργηση αυτού του διαχωρισμένου κόσμου, μέσα στον οποίο υπάρχουν τα εγώ μας.

Αυτή η κατάργηση δεν έρχεται μέσα από την αγάπη κάποιου άλλου για μας. Δεν έρχεται μέσα από τη δική μας την αγάπη για κάποιον άλλον.

Αντιμετωπίζοντας τη μοναξιά

Η ανάγκη για φιλία είναι έμφυτη στον άνθρωπο, γι' αυτό όλοι χρειαζόμαστε τους φίλους και τους ανθρώπους μας να μάς καταλαβαίνουν, να νοιάζονται για μας, να μας αγαπούν και να μάς συμπαραστέκονται όταν τους έχουμε ανάγκη.

Πολλές φορές όμως αισθανόμαστε ότι δεν τους έχουμε κοντά μας και τότε νιώθουμε μοναξιά. Τέτοιες στιγμές πιστεύουμε ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται για μας ή ότι κανείς δε μάς καταλαβαίνει. Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν και περίοδοι στη ζωή μας που μπορεί να μην έχουμε παρέα ή να μη νιώθουμε ενότητα με την οικογένειά μας.

Η τέχνη της παρατήρησης - Μάνουελ Σοχ

Αν η εικόνα που έχετε για τον εαυτό σας και την αξία του καθορίζεται από το τι σκέφτονται οι άλλοι για σας, αυτή είναι η χειρότερη μορφή φυλάκισης που μπορεί κανείς να διανοηθεί. Ο τρόπος να βγείτε απ’ αυτή τη φυλακή είναι να σταματήσετε να επηρεάζεστε από τις πράξεις των άλλων απέναντί σας. Η πρώτη αντίδραση που έχει πάντα κανείς, όταν κάποιος άλλος του φέρεται με τρόπο που δεν του αρέσει, είναι να υπερασπιστεί τη θέση του. Πριν αρχίσετε όμως να υπερασπίζεστε τον εαυτό σας, αναρωτηθείτε τι συμβαίνει μέσα σας και όχι πώς μπορείτε να αμυνθείτε πιο αποτελεσματικά.

Όλα τα πράγματα δημιουργήθηκαν από το ΟΜ.

Όλα τα πράγματα δημιουργήθηκαν από το ΟΜ.

Η αγάπη είναι το σώμα Του.

Είναι χωρίς σχήμα, χωρίς ποιότητα, χωρίς παρακμή,

αναζήτησε την ένωσή σου μ’ Αυτόν.

Αυτός ο απροσδιόριστος Θεός παίρνει μύριες μορφές

στα μάτια των δημιουργημάτων Του:

Είναι αγνός και άφθαρτος,

η μορφή Του είναι άπειρη κι ανεξερεύνητη,

χορεύει εκστασιασμένος και κύματα μορφών

ξεπηδούν από αυτό τον χορό Του.

Το σώμα και το πνεύμα ξεχειλίζουν από ευτυχία

όταν τα’ αγγίζει η απέραντη χαρά Του.

Εισδύει σε κάθε συνείδηση, σε κάθε χαρά, σε

κάθε οδύνη,

δεν έχει ούτε αρχή, ούτε τέλος,

κρατά το Παν μέσα στη Μακαριότητα Του.

Από το βιβλίο «Ποιήματα του Καμπίρ»

Εκδ. ΠΥΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Η αίσθηση της απουσίας μετά από ένα θάνατο

Η αίσθηση της απουσίας, που είναι πολύ φυσικό να υπάρχει μετά από ένα θάνατο, μειώνεται, όταν πάψουμε να αναζητούμε συνεχώς μια χαμένη παρουσία και αρχίσουμε να ζούμε την παρουσία αυτή μέσα μας.

Όταν διατηρούμε στο νου και την καρδιά μας την μνήμη του ανθρώπου που έφυγε, τότε αυτός δεν είναι μακριά μας, είναι ένα με μας, με την ψυχή και το πνεύμα μας.

Όσο κι αν έρχονται στιγμές πόνου, αυτές σβήνουν σύντομα, γιατί μια ψυχική ένωση δε χάνεται, είναι το ρεύμα της αγάπης που διατηρείται αιώνια, πέρα από τη μορφική παρουσία.  

Από το βιβλίο «Η δύναμη της γυναίκας» της Κλαίρης Λυκιαρδοπούλου.

Δεν υπάρχουν συμπτώσεις, τα πάντα είναι συγχρονισμός

Δεν υπάρχουν συμπτώσεις, ούτε ατυχήματα - υπάρχει μόνο συγχρονικότητα που συμβαίνει για κάποιον λόγο.

Έχετε σκοντάψει ποτέ επάνω σε έναν παλιό φίλο; Έχετε δει κάποιον να κάνει το ίδιο πράγμα με εσάς ή να χρησιμοποιεί τις ίδιες λέξεις που χρησιμοποιείτε εσείς; Ή μήπως έχετε βιώσει ένα ατύχημα;

Κάθε σύμπτωση φέρνει μαζί ένα μήνυμα.

Αποκαλύπτοντας την συγχρονικότητα - Η επιστήμη πίσω από την σύμπτωση

Η αλήθεια είναι ότι τα πάντα στην ζωή μας είναι συνδεδεμένα. Από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον - κάθε σύμπτωση ή ατύχημα που βιώνουμε, συνδέεται. Δεν έχει σημασία πόσο μικρή ή μεγάλη είναι η κίνηση, όλα σχετίζονται με την συγχρονικότητα.

Η γυναίκα και η αγάπη

Αγαπά η γυναίκα και η αγάπη της δυναμώνει όχι μόνο τους άλλους, αλλά και την ίδια. Οι δυσκολίες της μειώνονται και παύει να σκέπτεται παθητικά για τον εαυτό της και να λέει: «Είμαι γυναίκα, αδύναμη, δεν μπορώ». Λέει μόνο αυτό που τη διδάσκει η καρδιά της, η κρυμμένη γνώση της φύσης της: «Είμαι γυναίκα, πολλά μπορώ να κάνω, γιατί γυναίκα σημαίνει αγάπη και η αγάπη κάνει θαύματα». 

Το θαύμα της ζωής αναγεννά η γυναίκα, το παιδί, το φυσικό απόγονο του άντρα της, αλλά και τον πνευματικό απόγονο, την αγάπη που έσπειρε ο Θεός στην καρδιά της. 

8 πράγματα που πρέπει να θυμάστε όταν όλα σας πηγαίνουν στραβά.

Τις δύσκολες στιγμές που θα έχετε μεγαλύτερη ανάγκη να αποκτήσετε ξανά κίνητρο στη ζωή σας, να θυμάστε τα εξής:

1. Ο πόνος αποτελεί τρόπο εξέλιξης.
Μερικές φορές η ζωή μπορεί να σας κλείνει κάποιες πόρτες διότι έχει έρθει η ώρα να προχωρήσετε μπροστά. Αυτό είναι κάτι θετικό, επειδή πιθανόν να μην πηγαίνατε παρακάτω, εκτός κι αν οι περιστάσεις σας ανάγκαζαν να το κάνετε. Όταν περνάτε δύσκολα, θυμηθείτε ότι ο πόνος δεν έρχεται χωρίς λόγο. Αφήστε πίσω σας ό,τι σας έκανε κακό, αλλά μην ξεχάσετε ποτέ τι σας δίδαξε. Το γεγονός ότι αντιμετωπίζετε δυσκολίες, δεν σημαίνει ότι έχετε αποτύχει. Κάθε επιτυχία απαιτεί να δώσετε έναν αγώνα. Το καλό πράγμα αργεί, γι’ αυτό να έχετε υπομονή και να παραμείνετε αισιόδοξοι και στο τέλος θα γίνουν όλα, απλώς ίσως όχι αμέσως. Να θυμάστε ότι υπάρχουν δύο είδη πόνου: ο πόνος που σας πληγώνει και ο πόνος που σας αλλάζει. Όταν, αντί να αντιστέκεστε, δέχεστε τη ζωή όπως είναι, και τα δύο είδη μπορούν να σας βοηθήσουν να εξελιχτείτε.

Oι ξεκάθαροι ανθρώποι δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα σε κανέναν.

Οι λίγοι και ξεχωριστοί ξεκάθαροι ανθρώποι δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα σε κανένα. Εκείνοι που ξέρουν ποιοί είναι και που πάνε. Αυτοί που δεν μασάνε τα λόγια τους. Μιλάνε με ντόμπρες και ξεκάθαρες κουβέντες. Δεν μπερδεύουν τις λέξεις τους. Εξηγούνται στα ίσα. Δεν φοβούνται και δεν κρύβονται για να πουν αυτό που θέλουν. Μιλάνε με τη γλώσσα της ψυχής τους. Οι συλλαβές τους είναι καθάριες σαν το βλέμμα τους. Και βγαίνουν ατόφιες απο την καρδιά τους.

Δε δειλιάζουν να σε κοιτάξουν στα μάτια και να σου πουν την αλήθεια. Να ξεστομίσουν όσα οι άλλοι δεν έχουν την τόλμη. Κάνουν την διαφορά με το τσαγανό που τους διακατέχει. Με τον τσαμπουκά που τους διακρίνει. Δεν έχουν μάθει να προσποιούνται για να κερδίσουν αυτό που θέλουν. Δεν παίζουν με τις ψυχές των ανθρώπων. Δεν εκμεταλλεύονται συναισθήματα για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα τους. Έχουν μάθει πάντα να διεκδικούν και να κερδίζουν αυτό που θέλουν. Δεν τους τρομάζουν οι σχέσεις. Δεν αποφεύγουν τις δεσμεύσεις.  Δε φοβούνται να τσαλακώσουν την εικόνα τους. Γελούν με την καρδιά τους και δεν ντρέπονται να κλάψουν μέσα από την ψυχή τους.

Τα Κρυστάλλινα Παιδιά …οι δάσκαλοί μας…

Ο Mικρός Πρίκηπας επέστρεψε...

Τα Κρυστάλλινα Παιδιά έχουν ένα σκοπό, και θέλουν να πούνε σε όλους όσους ακούνε ότι ο σκοπός είναι: να επιστρέψουν στην ανθρωπότητα την ανιδιοτελή αγάπη και να βοηθήσουν στην εγκαθίδρυση της παγκόσμιας ειρήνης.

Έχουμε ως μεγαλύτεροι την υποχρέωση να τα βοηθήσουμε στην υλοποίηση των στόχων αυτών και να τα σεβόμαστε για αυτό που είναι και για αυτό που θα κάνουν.

Τα Κρυστάλλινα Παιδιά έχουν στη μνήμη τους συνειδητή .........τη σοφία των αιώνων, και μας τη δίνουν χωρίς αντάλλαγμα....  Τι θα κάνουμε εμείς;

Θα ακούσουμε τα μηνύματα τους, και θα εφαρμόσουμε τη σοφία των αιώνων στην παρούσα ζωή μας, στο περιβάλλον και στον κόσμο μας;

Ή θα επιλέξουμε να μείνουμε απαθείς, κλείνοντας όλες τις πόρτες για τα παιδιά μας;

Τα παιδιά είναι το μέλλον μας.