Ποιος είναι πραγματικά αυτός που αποκαλείται «δύσκολος» άνθρωπος;

Πάντα φοβίζει αυτός που “κουβαλάει” το αυθεντικό, το ατόφιο και το ανόθευτο!

Σε μικρότερη ηλικία όταν άκουγα να αποκαλούν κάποιον δύσκολο χαρακτήρα…φυλαγόμουν!

Σχημάτιζα στο μυαλό μου την εικόνα ενός παράξενου ατόμου που μπορούσε να παρεξηγήσει το παραμικρό, με συνέπεια να δίνω εξηγήσεις για κάτι που δεν έκανα και τον είχε ενοχλήσει!

Για να αποφύγω, λοιπόν τα μπερδέματα προτιμούσα να απομακρύνομαι! Να μην έχω πολλές επαφές!

Αυτό μέχρι την στιγμή που κάποιος τον οποίο εκτιμούσα πάνω στην κουβέντα, με μεγάλη σοβαρότητα και αγάπη μου είπε ότι είμαι δύσκολος άνθρωπος!

Η δύναμη της προσοχής

(Πρακτική Υπενθύμιση)

Κάθε στιγμή στη ζωή μας έχουμε δύο επιλογές.

Να ζούμε αληθινά ή να νομίζουμε πως ζούμε.

Ζούμε αληθινά, όταν βιώνουμε συνειδητά το παρόν και όλη η δράση μας συνοδεύεται από τη διαρκή ενθύμηση του εαυτού μας. Ζούμε φαινομενικά, όταν μας παρασύρει η αδιάκοπη δίνη των σκέψεων, ταυτιζόμαστε με το σώμα, τις διαθέσεις μας, τα γεγονότα και η δράση μας μετατρέπεται σε μηχανική και ανελεύθερη αντίδραση.

Κάθε στιγμή, μπορούμε να αναρωτηθούμε «πού δίνω την προσοχή μου;». Στην ουσία μου, την αδιάλειπτα παρούσα πηγή της ύπαρξής μου, ή σε όλα τα υπόλοιπα που έρχονται και παρέρχονται;  Ο Μάνουελ Σοχ λέει ότι «η ελευθερία υπάρχει όταν παύουμε να παρατηρούμε το έξω και αυτή την επιλογή πρέπει να την κάνουμε κάθε δευτερόλεπτο... Η τέχνη της παρατήρησης είναι να κοιτάζεις έξω, ενώ ταυτόχρονα να παρατηρείς διαρκώς τον εαυτό σου».

Αν η ζωή μου είναι ένας κύκλος και η ουσία μου το κέντρο του, συνήθως κινούμαι κάπου γύρω στην περιφέρεια, σε σκέψεις που είτε αφορούν το παρελθόν είτε το μέλλον, είτε ερμηνεύουν κι αναλύουν την εκάστοτε παρούσα κατάσταση. Έτσι η προσοχή μου προσκολλάται σε διάφορα σημεία της περιφέρειας κι εγώ απομακρύνομαι από το κέντρο μου.

Ο δρόμος για την ελευθερία

Ο δρόμος για την ελευθερία είναι η γνώση για το τι συμβαίνει μέσα μας

Δεν χρειάζεται να αποκτήσουμε υλικά αγαθά, να αναπτύξουμε την αυτοπεποίθησή μας ή να διορθώσουμε την εικόνα του σώματός μας για να ζήσουμε ελεύθερα και να ικανοποιήσουμε τις πραγματικές μας ανάγκες. Η ελευθερία ακολουθεί πιστά τη γνώση για το τι είμαστε και πώς λειτουργεί το σύστημα σώμα-νους.

Η ελευθερία έρχεται όταν μαθαίνεις να παρατηρείς και να αναγνωρίζεις τα φαινόμενα που εμφανίζονται μέσα σου, γιατί έτσι αναπτύσσεται η στάση ανεξαρτησίας απέναντι στα παροδικά φαινόμενα. Όσο αναζητάμε να βρούμε την ασφάλεια, την αξία και την επάρκειά μας στα παροδικά φαινόμενα, είμαστε καταδικασμένοι σε συνεχείς απογοητεύσεις και εσωτερικές εντάσεις.

Ό,τι είναι παροδικό είναι καταδικασμένο να φθαρεί και να καταστραφεί. Το να επενδύουμε την ασφάλεια και την αξία μας σε κάτι που είναι ζήτημα χρόνου να χάσουμε, οδηγεί αναπόφευκτα στη δυστυχία. Γι' αυτό πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με τις σχέσεις ιδιοκτησίας που δημιουργούν οι σκέψεις. Όταν θεωρούμε ότι κάτι που είναι παροδικό είναι δικό μας και διαμορφώνει την ασφάλεια και την αξία μας, είναι σαν να παραδίδουμε την ευτυχία μας σε κάτι έξω από εμάς.

Άσε τους "τοξικούς" ανθρώπους ήσυχους!

Κυκλοφορούν ευρέως αρκετά άρθρα περί τοξικότητας και τοξικών ανθρώπων στη ζωή μας, πώς σε καταστρέφουν και πώς σου χαλάνε τη ζωή και άλλα τέτοια θετικά και χαριτωμένα.

Στην ουσία τα άρθρα είναι γεμάτα αρνητικότητα και πώς σου καταστρέφουν τη ζωή οι τοξικοί άνθρωποι, ή τουλάχιστον έτσι θες να πιστεύεις ώστε να φύγει η ευθύνη από πάνω σου.

Έχω αρχίσει να χαλιέμαι με τον όρο «τοξικός άνθρωπος» για πολλούς λόγους:

1. Μπορεί να είσαι εσύ ο ίδιος τοξικός άνθρωπος

Πολύ εύκολα χαρακτηρίζεις κάποιον τοξικό άνθρωπο. Τον εαυτό σου όμως;

Άραγε αντιλαμβάνεσαι πότε γίνεσαι και εσύ τοξικός προς τους άλλους; Μια μικρή αλλαγή στη ζωή σου μπορεί να σε κάνει εύκολα. Μπορεί να είσαι κουρασμένος, ταλαιπωρημένος, να είχες μια κακή μέρα / μήνα / χρονιά και να έχεις μεταμορφωθεί. Ο άλλος βέβαια βλέπει μόνο αυτό που φαίνεται και μπορεί και να του σπας τα νεύρα. Ίσως να έχει διαβάσει και όλους τους λόγους που πρέπει να αποφεύγει τέτοια άτομα από τη ζωή του και το κάνει.

Το μέλλον σου θα αλλάξει αν αλλάξεις τον τρόπο που ζεις στο παρόν

Το πρόβλημα με το να ζεις στο παρελθόν ή στο μέλλον είναι ότι έτσι δεν μπορείς να ευτυχήσεις.

Ένα μυαλό που πιστεύει ότι θα ευτυχήσει μόνο όταν εκπληρωθούν κάποιες προϋποθέσεις, πάντα θα δημιουργεί καινούριες προϋποθέσεις μόλις εκπληρωθούν οι παλιές.

Δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος του τύπου "θα είμαι ευτυχισμένος όταν...".

Οι επιμέρους προϋποθέσεις μπορεί να είναι ουσιαστικά οτιδήποτε: "Όταν θα τελειώσω το σχολείο", "Όταν θα πιάσω δουλειά", "Όταν θα πάρω προαγωγή", "Όταν θα έχω περισσότερα λεφτά", "Όταν θα βρω ταίρι", "Όταν κάνω παιδί", "Όταν θα αγοράσω σπίτι", "Όταν θα λύσω αυτά τα προβλήματα", και πάει λέγοντας

Ας μην παρεξηγηθώ: αυτοί οι στόχοι από μόνοι τους δεν είναι άσχημες ιδέες.

Αν θέλεις παιδί, ή περισσότερα λεφτά, ή οτιδήποτε άλλο, μην κάθεσαι ούτε στιγμή. Όμως οι σκέψεις για το μέλλον είναι εγγυημένο ότι δεν πρόκειται να σε αφήνουν να απολαύσεις τη διαδικασία της επίτευξης αυτών των στόχων, ούτε τα αποτελέσματα όταν θα έρθουν. Το μυαλό σου θα ξεκινάει πάλι από την αρχή και θα είσαι στην ίδια θέση που είσαι και αυτή ακριβώς τη στιγμή.

Αν θέλεις η "κάποια μέρα" να είναι διαφορετική, πρέπει να δεσμευτείς απέναντι στον εαυτό σου ότι θα αρχίσεις να απολαμβάνεις τη ζωή σου στη σημερινή της κατάσταση. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Έτσι κι αλλιώς ζεις στο παρόν, μπορείς λοιπόν κάλλιστα να βιώσεις την κάθε στιγμή του και να την απολαύσεις.

Από δω και πέρα, κάθε φορά που χάνεις το κουράγιο σου, που είσαι θυμωμένος ή αναστατωμένος με οποιονδήποτε τρόπο, προσπάθησε να παρατηρήσεις πόσο απομακρύνεσαι από την παρούσα στιγμή. Το μυαλό σου θα παράγει σκέψεις που θα σου υπενθυμίζουν γεγονότα του παρελθόντος ή φόβους για το μέλλον. Αν επαναφέρεις την προσοχή σου στο παρόν, θα νιώσεις σύντομα πιο θετικά και θα συνεχίσεις τη ζωή σου. Όσο βαθαίνει η κατανόησή σου για τη διαδικασία της σκέψης, αυτό θα γίνεται όλο και πιο εύκολο και η κατάθλιψή σου θα εξαφανιστεί.

Αυτό που λέω είναι προφανές, αλλά εξαιρετικά σημαντικό. Η μόνη αληθινή και διαρκής ευτυχία που μπορείς να βρεις είναι ακριβώς εκεί που βρίσκεσαι. Η παρούσα στιγμή είναι ένα μαγικό, διαρκώς μεταβαλλόμενο μέρος που περιμένει να το χαρείς. Είναι ένα μέρος τόσο θαυμάσιο, που δεν είναι δυνατόν να νιώσεις μέσα του κάτι άλλο εκτός από ευτυχία. Δεσμεύσου σήμερα να νιώσεις μέσα του κάτι άλλο εκτός από ευτυχία. Δεσμεύσου σήμερα να σφίξεις τα χαλινάρια της σκέψης σου και να αρχίσεις να απολαμβάνεις τη ζωή σου.

*Από το βιβλίο "Μην το σκέφτεσαι... Ζήσε!", Ρίτσαρντ Κάρλσον, Εκδ. Καστανιώτης

Πηγή: http://www.aytepignosi.com

Η αίσθηση της απουσίας μετά από ένα θάνατο

Η αίσθηση της απουσίας, που είναι πολύ φυσικό να υπάρχει μετά από ένα θάνατο, μειώνεται, όταν πάψουμε να αναζητούμε συνεχώς μια χαμένη παρουσία και αρχίσουμε να ζούμε την παρουσία αυτή μέσα μας.

Όταν διατηρούμε στο νου και την καρδιά μας την μνήμη του ανθρώπου που έφυγε, τότε αυτός δεν είναι μακριά μας, είναι ένα με μας, με την ψυχή και το πνεύμα μας.

Όσο κι αν έρχονται στιγμές πόνου, αυτές σβήνουν σύντομα, γιατί μια ψυχική ένωση δε χάνεται, είναι το ρεύμα της αγάπης που διατηρείται αιώνια, πέρα από τη μορφική παρουσία.  

Από το βιβλίο «Η δύναμη της γυναίκας» της Κλαίρης Λυκιαρδοπούλου.