Είμαι λάτρης αυτού που υπάρχει,
όχι επειδή είμαι πνευματικός άνθρωπος, αλλά επειδή το να διαφωνώ με την
πραγματικότητα πονάει. Όταν διαφωνώ μαζί της, χάνω μέσα μου. Χάνω την επαφή με
το χώρο μέσα μου, που είναι το σπίτι μου. Υποφέρουμε μόνον όταν πιστεύουμε
μια σκέψη που διαφωνεί με αυτό που υπάρχει.
Όταν ο
νους είναι απόλυτα διαυγής, αυτό που υπάρχει είναι αυτό που θέλουμε. Μπορούμε
να καταλάβουμε ότι η πραγματικότητα είναι καλή έτσι όπως είναι, επειδή όταν
διαφωνούμε μαζί της βιώνουμε ένταση και μια αίσθηση ματαιότητας. Δε νιώθουμε
φυσικοί ή ισορροπημένοι. Όταν σταματήσουμε να αντιστεκόμαστε στην
πραγματικότητα, τότε η δράση μας γίνεται απλή, αβίαστη, άφοβη και γεμάτη
καλοσύνη.
