4 Λόγοι που οι νευρολόγοι συνιστούν να επισκεπτόμαστε την θάλασσα συχνά.

Όλοι γνωρίζουμε ότι ο ελεύθερος χρόνος σε εξωτερικούς χώρους κάνει καλό σε όλους μας, τόσο στο φυσικό όσο και στο πνευματικό επίπεδο, αλλά τα οφέλη του χρόνου που περνάμε ειδικά στην θάλασσα, έχουν μόλις αποκαλυφθεί.

Αυτό το απίστευτο συναίσθημα ειρήνης και ηρεμίας που βιώνουμε όταν βρισκόμαστε κοντά στη θάλασσα τώρα αναφέρεται ως «μπλε χώρος» και είναι αυτό που οι επιστήμονες έχουν ονοματίσει ως την επίδραση που έχει ο συνδυασμός των χαλαρωτικών μυρωδιών και ήχων του νερού στον εγκέφαλό μας. Ο «μπλε χώρος» είναι αρκετός για να μας κάνει να αισθανόμαστε άνετα με έναν υπνωτικό τρόπο.

Όταν αισθανόμαστε χαλαροί στην παραλία, δεν είναι μόνο στο μυαλό μας. Η επιστήμη λέει ότι είναι μια αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλός μας αντιδρά στο περιβάλλον του, κάνοντας μας να αισθανόμαστε χαρούμενοι, χαλαροί και ανανεωμένοι.

Συνολικά, αυτός ο «μπλε χώρος» μας επηρεάζει με τέσσερις διαφορετικούς τρόπους.

1. Πηγαίνοντας στην παραλία μειώνεται το άγχος

Το νερό είναι η θεραπεία της φύσης για τους στρεσογόνους παράγοντες της ζωής. Είναι γεμάτο από φυσικά ιόντα που είναι γνωστά για τη δυνατότητα που έχουν να μας κάνουν να αισθανόμαστε άνετα. Έτσι εάν βουτήξουμε για μπάνιο ή απλά βάλουμε τα πόδια μας στο νερό, είναι σίγουρο ότι θα νοιώσουμε μια αίσθηση χαλάρωσης. Αυτό είναι ένα στιγμιαίο ενισχυτικό για την διάθεση μας που θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε όλοι από καιρό σε καιρό!

Στη θάλασσα η ψυχή μας βρίσκει τη θέση της

Απέραντο πέλαγος η ψυχή του καθενός μας. Κι αν μπορούσα πραγματικά να παρομοιάσω τη ζωή με κάτι, τότε αυτό θα ήταν η θάλασσα. Πότε ήρεμη, πότε γαλήνια και πότε φουρτουνιασμένη. Κι η ψυχή κάθε που υψώνει το κύμα μέσα μας, σαν μαγνήτης τρέχει κοντά της.

Και βλέπεις αυτό το απέραντο γαλάζιο σαν να θέλουν τα μάτια σου να δουν πέρα απ’ τον ορίζοντα. Σαν να χορταίνει το μέσα μας μ’ αυτό το απέραντο γαλάζιο. Γιατί γέμισε πια η ζωή μας μικρούς, ταλαίπωρους θανάτους. Χαστούκια και καινούργιες αρχές. Το μόνο που δεν αλλάζει είναι αυτός ο μικρός, απέραντος σύμμαχος. Κι ο ήχος που ακούς με κλειστά μάτια είναι τα «όλα θα πάνε καλά» που χρειάζεσαι.

Μάνα η ταπεινή...

-«Είπαν του ήλιου “γιορτάζει η μάνα”

κι εκείνος βάλθηκε με φως τη γη να ντύνει.

Είπαν της θάλασσας “γιορτάζει η μάνα”

κι αμέσως έγινε η φουρτούνα γαλήνη.

Το ‘μαθαν τα πουλιά, “γιορτάζει η μάνα”

και το τραγούδι τους ξεχείλισε πλημμύρα.

Το ‘μαθαν τα άνθη, “γιορτάζει η μάνα”

και μοσχοβόλησε η πλάση χίλια μύρα.

Τ’ άκουσε η βροχή, αλλά δεν έκλαψε

δάκρυ δεν κάνει να κυλήσει αυτή τη μέρα.

Τ’ άκουσε ο ουρανός κι άνοιξε διάπλατα

πείτε ευχές, μύριες ευχές για τη μητέρα»

[ “Η Μάνα”,  Γεώργιος  Μαρτινέλλης]