Πώς να θεραπεύσετε τις συναισθηματικές πληγές

Οι συναισθηματικές πληγές μας βοηθούν να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Ορισμένες φορές είναι πολύ δύσκολο αλλά θα πρέπει να μάθετε να τις θεραπεύετε προκειμένου να κοιτάτε μπροστά και να σκέφτεστε το μέλλον σας με αισιοδοξία.

Πόσες φορές έχετε πληγωθεί; Πρέπει να μάθετε να αντιμετωπίζετε τα συναισθηματικά τραύματα ακόμα και αν είναι πολύ δύσκολο καθώς ο πόνος παραμένει και κατά συνέπεια υποφέρετε. Ορισμένες φορές μάλιστα μένουν μέσα μας για πάντα.
Μερικές συναισθηματικές πληγές είναι βαθύτερες από κάποιες άλλες. Μερικές εξαφανίζονται χωρίς να αφήσουν ίχνη ενώ άλλες αφήνουν ένα ανεξίτηλο σημάδι που ποτέ δεν θεραπεύετε πλήρως. Μερικές πληγές δεν κλείνουν ποτέ…ή τουλάχιστον έτσι πιστεύατε μέχρι πρότινος.
Ίσως να σκέφτεστε ότι η ζωή σας θα ήταν πολύ καλύτερη αν δεν υποφέρατε ποτέ, αν κανένας δεν σας είχε πληγώσει. Ωστόσο, αυτό που δεν λαμβάνετε υπόψη σας είναι ότι αυτές οι πληγές αποτελούν μαθήματα ζωής. Σας μεταμορφώνουν και σας αναγκάζουν να ωριμάσετε σαν άτομα.
Όλες οι εμπειρίες σας, θετικές και αρνητικές, θα σας αφήσουν κάποιο σημάδι αλλά σίγουρα οι κακές εμπειρίες είναι αυτές που αφήνουν τα βαθύτερα σημάδια. Σήμερα θα μιλήσουμε για το πώς να θεραπεύσετε πληγές με τον καλύτερο δυνατό τρόπο έτσι ώστε να μάθετε από αυτές, να τις μετατρέψετε σε εμπειρίες και να τις αφήσετε να σας διδάσκουν πράγματα για τον εαυτό σας και τη ζωή.

Αυτοί που γελούν δυνατά, έχουν περάσει δύσκολα

Από τη Χαρά Βλαχοδήμου 

Τους βλέπεις να γελούν δυνατά, κάνουν θόρυβο από μακριά και πολύ πιθανόν να σε παρασέρνουν στο ρυθμό τους. Το γέλιο τους βαθύ και γάργαρο, σε κάνει να θυμάσαι πως κάπου εκεί έξω υπάρχει ευτυχία και χαρά. Ή απλώς πως κάπου εκεί, υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να δουν την ευτυχία στο καθετί.

Χαίρεσαι μαζί τους, θαυμάζεις τη δυνατότητά τους και δε μπορείς να μην αναρωτηθείς: «Μα δεν έχουν προβλήματα;». Δίνουν την εντύπωση των αλαφροΐσκιωτων, αυτών που δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα.

Παρεξηγημένοι για τη χαλαρότητα και την ξεγνοιασιά τους, μοιάζουν να μην ενδιαφέρονται για το τι θα πει ο κόσμος. Σαν να μη τους αγγίζει τίποτα και κανένας. Μέσα σ’ ένα μαγικό μπαλόνι, χαμογελούν και σκορπίζουν κουράγιο, ελπίδα και μια στάλα χαράς στον καθένα μας.

Η αποστασιοποίηση και η γέφυρα

Η γνώση της παρούσας στιγμής απαιτεί να αποστασιοποιηθείς και από το εξωτερικό και από το εσωτερικό σου τοπίο.

Αν δε γνωρίσεις πρώτα το εσωτερικό και το εξωτερικό σου τοπίο, δεν μπορείς ούτε καν να τα διακρίνεις, πόσο μάλλον από μακριά.

Όταν γνωρίζεις το εξωτερικό σου τοπίο, αλλά δεν είσαι αποστασιοποιημένος από αυτό, απορροφάσαι σε όσα συμβαίνουν γύρω σου και δεν μπορείς να νιώσεις τα συναισθήματα σου.

Όταν γνωρίζεις το εσωτερικό σου τοπίο, αλλά δεν είσαι αποστασιοποιημένος από αυτό, απορροφάσαι στα συναισθήματα σου και δεν μπορείς να απομακρυνθείς αρκετά από αυτά, ώστε να δεις καθαρά.

Προσπάθησε να απομακρυνθείς λίγο από αυτά που αισθάνεσαι, έτσι ώστε να μη σε τυφλώνουν πλέον ή, αντίθετα, να μην τα συνειδητοποιείς.

Απομακρύνσου λίγο, έτσι ώστε να αρχίσουν να ενεργούν μέσα σου χωρίς όμως να φτάνουν τόσο βαθιά όπως τώρα και να σε σπρώχνουν να ενεργείς και να σκέφτεσαι αρνητικά, να κλείνεσαι στον εαυτό σου ή να πυροδοτούν οποιαδήποτε άλλη αντίδραση είχες μέχρι τώρα.

Κάνε ένα βήμα μακριά από αυτά που αισθάνεσαι, και κάθε φορά που το κάνεις, θα αποστασιοποιείσαι όλο και περισσότερο.

Η διαφορά μεταξύ του να είσαι αποστασιοποιημένος από τα συναισθήματα σου και του να τα αφήνεις να σε παρασύρουν, είναι όπως η διαφορά μεταξύ του να στέκεσαι πάνω σε μια γέφυρα και να βλέπεις έναν άγριο ποταμό να κυλά από κάτω και του να πέφτεις μέσα στο νερό.