Η δύναμη της προσοχής

(Πρακτική Υπενθύμιση)

Κάθε στιγμή στη ζωή μας έχουμε δύο επιλογές.

Να ζούμε αληθινά ή να νομίζουμε πως ζούμε.

Ζούμε αληθινά, όταν βιώνουμε συνειδητά το παρόν και όλη η δράση μας συνοδεύεται από τη διαρκή ενθύμηση του εαυτού μας. Ζούμε φαινομενικά, όταν μας παρασύρει η αδιάκοπη δίνη των σκέψεων, ταυτιζόμαστε με το σώμα, τις διαθέσεις μας, τα γεγονότα και η δράση μας μετατρέπεται σε μηχανική και ανελεύθερη αντίδραση.

Κάθε στιγμή, μπορούμε να αναρωτηθούμε «πού δίνω την προσοχή μου;». Στην ουσία μου, την αδιάλειπτα παρούσα πηγή της ύπαρξής μου, ή σε όλα τα υπόλοιπα που έρχονται και παρέρχονται;  Ο Μάνουελ Σοχ λέει ότι «η ελευθερία υπάρχει όταν παύουμε να παρατηρούμε το έξω και αυτή την επιλογή πρέπει να την κάνουμε κάθε δευτερόλεπτο... Η τέχνη της παρατήρησης είναι να κοιτάζεις έξω, ενώ ταυτόχρονα να παρατηρείς διαρκώς τον εαυτό σου».

Αν η ζωή μου είναι ένας κύκλος και η ουσία μου το κέντρο του, συνήθως κινούμαι κάπου γύρω στην περιφέρεια, σε σκέψεις που είτε αφορούν το παρελθόν είτε το μέλλον, είτε ερμηνεύουν κι αναλύουν την εκάστοτε παρούσα κατάσταση. Έτσι η προσοχή μου προσκολλάται σε διάφορα σημεία της περιφέρειας κι εγώ απομακρύνομαι από το κέντρο μου.

20 συμβουλές για δύσκολες στιγμές

Ό,τι περνάμε στην ζωή είναι μέρος ενός μεγαλύτερου σχεδίου. Τα πάντα συνδέονται μεταξύ τους και πάντα έχουμε επιλογές. Αν κάτι στην ζωή μας δεν λειτουργεί, μπορούμε είτε να αλλάξουμε το πώς το βλέπουμε ή να φύγουμε από την κατάσταση.

Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τους άλλους, και δεν μπορούμε να αλλάξουμε αυτό που μας συμβαίνει, αλλά ο τρόπος που αντιδρούμε είναι πάντα επιλογή μας.

Αν αγωνίζεστε ή ψάχνετε για περισσότερη διαύγεια στην ζωή σας, μπορείτε να επιστρέψετε στις απλές αλήθειες. Υπάρχουν ζωτικά μαθήματα που έμαθα στο δικό μου ταξίδι.

Τα παρακάτω 20 πράγματα μπορούν να σας βοηθήσουν σε μια δύσκολη στιγμή.

1. Το πώς αισθάνεσαι είναι περισσότερο σημαντικό από το πώς δείχνεις.

2. Το τι λένε οι άλλοι καθρεπτίζει εκείνους, όχι εσένα.

3. Το τι βλέπεις στην ζωή πάντοτε εξαρτάται από το τι ψάχνεις.

Η αποδοχή είναι ένα εισιτήριο εξόδου από τον θυμό και το φόβο

«Δεν χρειάζεται να σου αρέσει αυτό που συμβαίνει στη ζωή σου, όμως πρέπει να αποδεχτείς, ότι συμβαίνει.» Όσο ο άνθρωπος δεν αποδέχεται την πραγματικότητα είναι αδύναμος να διακρίνει το ρόλο του, και πώς έχει συμβάλει στη διαμόρφωσή της. Η ανικανότητα να αποδεχτεί κάποιος την πραγματικότητα, ισοδυναμεί με την άρνηση να κάνει μια συνειδητή επιλογή.

«Όταν δεν επιλέγεις, ζεις σε έναν αυτόματο πιλότο. Γίνεσαι ένα θύμα των περιστάσεων.» Αποδοχή σημαίνει απλά, αναγνώριση. Όταν αναγνωρίζεις κάτι, το βλέπεις έτσι όπως είναι πραγματικά.

Όλες μας οι εμπειρίες, ανεξαρτήτως του πόσο άσχημες είναι, είναι προσωρινές. Η αποδοχή μιας εμπειρίας, σαν μιας προσωρινής κατάστασης, μπορεί να κάνει πολύ πιο εύκολη τη διαχείριση της.

Δεν σημαίνει ότι δεν θα σου προκαλέσει προσωρινά ίσως κάποια αρνητικά συναισθήματα θυμού, πόνου, ή φόβου. Όμως όταν αντιμετωπίζεις μια κατάσταση, με τη γνώση ότι είναι προσωρινή, είναι πιο εύκολο να τη διαχειριστείς με πιο ήρεμο νου.