Εμπιστεύσου τη ζωή γιατί με κάθε τρόπο σου δείχνει το δρόμο

Της Ανθής Κατερίνη.

Κάθε άνθρωπος έρχεται στην ζωή μας για να εκπληρώσει κάποιον σκοπό.
Κάποιοι θα σε ακολουθούν για χρόνια, ίσως να είναι στο πλάι σου σε όλη στην πορεία της ζωής σου γιατί εξελίσσεστε παράλληλα και ακόμη και αν είναι μακριά σου τους νιώθεις τόσο κοντά. Άλλοι μπορεί να μείνουν λίγο πίσω ή ίσως μείνεις εσύ και χαθείτε στον δρόμο.

Έπειτα από λίγο όμως ίσως τους ξαναβρείς και αν ήταν φίλοι αληθινοί θα είναι σαν να μην χαθήκατε ποτέ. Άλλοι είναι προορισμένοι να σε συντροφεύσουν σε μία συγκεκριμένη περίοδο της ζωής σου. Τυχαίνει να εμφανίζονται από το πουθενά και να σου προσφέρουν ακριβώς εκείνο που χρειάζεσαι.

Μπορεί να είναι μία βοήθεια.
Να σου θυμίσουν την αξία σου όταν την έχεις ξεχάσει, να σου δώσουν την απάντηση σε τόσα αναπάντητα ερωτήματα που έθεσες στον εαυτό σου. Μπορεί από την άλλη να αποτελέσουν εμπόδιο και δυσκολία και να σε παιδέψουν, να σε πληγώσουν.

Παραμαχάνσα Γιογκανάντα: Πώς μπορούμε να απαλλαγούμε από το φόβο της ασθένειας

Ο φόβος για την αποτυχία ή την ασθένεια καλλιεργείται από την προβολή στον συνειδητό νου αυτών των σκέψεων, μέχρι που αυτές ριζώνουν στο υποσυνείδητο και τελικά στην υπερσυνείδηση. Ύστερα, οι ριζωμένοι πλέον φόβοι στην υπερσυνείδηση και στο υποσυνείδητο αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται και να κατακλύζουν το συνειδητό με παρασιτικά φυτά φόβου, τα οποία δεν είναι τόσο εύκολο να καταστραφούν, όσο είναι η αρχική σκέψη, και τα οποία τελικά, γεννούν δηλητηριώδεις και θανατηφόρους καρπούς…

Ξερίζωσέ τους από τον εσωτερικό σου κόσμο, παραμένοντας σταθερά θαρραλέος και στρέφοντας τη συνειδητότητά σου στην απόλυτη ειρήνη του Θεού εντός σου.

Η αποστασιοποίηση και η γέφυρα

Η γνώση της παρούσας στιγμής απαιτεί να αποστασιοποιηθείς και από το εξωτερικό και από το εσωτερικό σου τοπίο.

Αν δε γνωρίσεις πρώτα το εσωτερικό και το εξωτερικό σου τοπίο, δεν μπορείς ούτε καν να τα διακρίνεις, πόσο μάλλον από μακριά.

Όταν γνωρίζεις το εξωτερικό σου τοπίο, αλλά δεν είσαι αποστασιοποιημένος από αυτό, απορροφάσαι σε όσα συμβαίνουν γύρω σου και δεν μπορείς να νιώσεις τα συναισθήματα σου.

Όταν γνωρίζεις το εσωτερικό σου τοπίο, αλλά δεν είσαι αποστασιοποιημένος από αυτό, απορροφάσαι στα συναισθήματα σου και δεν μπορείς να απομακρυνθείς αρκετά από αυτά, ώστε να δεις καθαρά.

Προσπάθησε να απομακρυνθείς λίγο από αυτά που αισθάνεσαι, έτσι ώστε να μη σε τυφλώνουν πλέον ή, αντίθετα, να μην τα συνειδητοποιείς.

Απομακρύνσου λίγο, έτσι ώστε να αρχίσουν να ενεργούν μέσα σου χωρίς όμως να φτάνουν τόσο βαθιά όπως τώρα και να σε σπρώχνουν να ενεργείς και να σκέφτεσαι αρνητικά, να κλείνεσαι στον εαυτό σου ή να πυροδοτούν οποιαδήποτε άλλη αντίδραση είχες μέχρι τώρα.

Κάνε ένα βήμα μακριά από αυτά που αισθάνεσαι, και κάθε φορά που το κάνεις, θα αποστασιοποιείσαι όλο και περισσότερο.

Η διαφορά μεταξύ του να είσαι αποστασιοποιημένος από τα συναισθήματα σου και του να τα αφήνεις να σε παρασύρουν, είναι όπως η διαφορά μεταξύ του να στέκεσαι πάνω σε μια γέφυρα και να βλέπεις έναν άγριο ποταμό να κυλά από κάτω και του να πέφτεις μέσα στο νερό.