Ο ερημίτης που είχε πολλά να κάνει…

Ένας ερημίτης, βρήκε καταφύγιο στο βουνό για να σκεφτεί και να προσευχηθεί.Όσοι τον έβλεπαν, τον έβλεπαν συχνά πολύ απασχολημένο.
Μια μέρα, κάποιος τον ρώτησε:-Πώς γίνεται να έχεις τόση δουλειά αφού ζεις στη μοναξιά..;
Ο ερημίτης απάντησε:Έχω αρκετά πράγματα να κάνω...
Εκπαιδεύω δύο γεράκια, εκπαιδεύω δύο αετούς, ηρεμώ δύο κουνέλια, πειθαρχώ ένα φίδι, παρακινώ ένα γάιδαρο και δαμάζω ένα λιοντάρι.
-Μα δεν βλέπω κανένα ζώο εδώ γύρω, πού είναι;
Ο ερημίτης απάντησε:Αυτά τα ζώα τα κουβαλάμε όλα, όλοι, μέσα μας.Τα δύο γεράκια, ρίχνουν τον εαυτό τους πάνω σε ό,τι τους παρουσιάζεται, καλό ή κακό. Πρέπει να τα εκπαιδεύσω να ρίξουν τον εαυτό τους σε καλά πράγματα:ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ.

Ποιος είναι πραγματικά αυτός που αποκαλείται «δύσκολος» άνθρωπος;

Πάντα φοβίζει αυτός που “κουβαλάει” το αυθεντικό, το ατόφιο και το ανόθευτο!

Σε μικρότερη ηλικία όταν άκουγα να αποκαλούν κάποιον δύσκολο χαρακτήρα…φυλαγόμουν!

Σχημάτιζα στο μυαλό μου την εικόνα ενός παράξενου ατόμου που μπορούσε να παρεξηγήσει το παραμικρό, με συνέπεια να δίνω εξηγήσεις για κάτι που δεν έκανα και τον είχε ενοχλήσει!

Για να αποφύγω, λοιπόν τα μπερδέματα προτιμούσα να απομακρύνομαι! Να μην έχω πολλές επαφές!

Αυτό μέχρι την στιγμή που κάποιος τον οποίο εκτιμούσα πάνω στην κουβέντα, με μεγάλη σοβαρότητα και αγάπη μου είπε ότι είμαι δύσκολος άνθρωπος!

Αγαπώντας αυτό που "Είναι" - Μπάιρον Κέιτι

Είμαι λάτρης αυτού που υπάρχει, όχι επειδή είμαι πνευματικός άνθρωπος, αλλά επειδή το να διαφωνώ με την πραγματικότητα πονάει. Όταν διαφωνώ μαζί της, χάνω μέσα μου. Χάνω την επαφή με το χώρο μέσα μου, που είναι το σπίτι μου.  Υποφέρουμε μόνον όταν πιστεύουμε μια σκέψη που διαφωνεί με αυτό που υπάρχει.

Όταν ο νους είναι απόλυτα διαυγής, αυτό που υπάρχει είναι αυτό που θέλουμε. Μπορούμε να καταλάβουμε ότι η πραγματικότητα είναι καλή έτσι όπως είναι, επειδή όταν διαφωνούμε μαζί της βιώνουμε ένταση και μια αίσθηση ματαιότητας. Δε νιώθουμε φυσικοί ή ισορροπημένοι. Όταν σταματήσουμε να αντιστεκόμαστε στην πραγματικότητα, τότε η δράση μας γίνεται απλή, αβίαστη, άφοβη και γεμάτη καλοσύνη.

«Γιαγιά, πώς αντιμετωπίζεις τον πόνο;»

«Με τα χέρια σου, γλυκιά μου. Αν το κάνεις με το μυαλό σου, αντί να μαλακώνει, θα γίνεται ποιο δύσκολος».

«Με τα χέρια γιαγιά;»

«Ναι. Τα χέρια μας είναι οι κεραίες της ψυχής μας. Όταν τα κάνουμε να κινούνται ράβοντας, μαγειρεύοντας, ζωγραφίζοντας, παίζοντας ή βυθίζοντας τα στη γη στέλνουμε σημάδια φροντίδας στο βαθύτερο κομμάτι του εαυτού σας. Και η ψυχή σου καταπραϋνεται γιατί της δίνεις σημασία. Οπότε δεν χρειάζεται πλέον να σου στέλνει πόνο για να την προσέξεις.»

«Μα είναι τόσο σημαντικά τα χέρια;»
«Ναι, παιδί μου. Σκέψου τα νεογέννητα: αρχίζουν να γνωρίζουν τον κόσμο χάρη στο άγγιγμα των χεριών τους. Αν κοιτάξεις τα χέρια των ηλικιωμένων σου λένε για τη ζωή τους περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέρος του σώματος. Ό,τι είναι χειροποίητο λέγεται ότι γίνεται με την καρδιά. Γιατί πραγματικά είναι: τα χέρια και η καρδιά συνδέονται.

Το να νιώθεις εντάξει όπως είσαι είναι μια επαναστατική πράξη.

Ο κόσμος είναι φτιαγμένος έτσι ώστε να μας καταθλίβει όλο και περισσότερο. Η ευτυχία δεν είναι καλή για την οικονομία. 

Αν νιώθαμε ικανοποιημένοι με αυτά που έχουμε, δεν θα θέλαμε να αποκτήσουμε κι άλλα.

Πώς πουλάς σε κάποιον μια αντιρυτιδική κρέμα; Τον κάνεις να ανησυχεί που μεγαλώνει και γερνάει.

Πώς πείθεις κάποιον να ψηφίσει ένα κόμμα; Τον κάνεις να ανησυχεί για τους μετανάστες.

Πώς πείθεις κάποιον να ασφαλιστεί; Τον κάνεις να ανησυχεί για όλα.

68 μικρές "ανεπιθύμητες" συμβουλές από τον Κέβιν Κέλι

O Kevin Kelly συγγραφέας, ιδρυτικός διευθυντής και αρχισυντάκτης του περιοδικού #WIRED συνέταξε πρόσφατα μια ενδιαφέρουσα λίστα με καλοδιατυπωμένες σκέψεις υπό μορφή συμβουλών.

Είναι τα γενέθλιά μου. Είμαι εξήντα οκτώ. Λέω να κάτσω στην κουνιστή καρέκλα και να μεταδώσω λίγη γνώση σε εσάς τους «νέους». Ορίστε λοιπόν εξήντα οκτώ συμβουλές που κανείς δεν μου ζήτησε και τις οποίες σας προσφέρω ως δώρο γενεθλίων μου.

1. Μάθε πώς να μαθαίνεις από αυτούς με τους οποίους διαφωνείς, ακόμη και αυτούς που σε προσβάλλουν. Δες αν μπορείς να ανακαλύψεις κάποια αλήθεια στα λεγόμενά τους.

2. Το να είσαι ενθουσιώδης σου δίνει εικοσιπέντε μονάδες IQ επιπλέον.

3. Πάντα να ζητάς μια καταληκτική ημερομηνία. H καταληκτική ημερομηνία σε βοηθά να ξεφορτώνεσαι τον πλεονασμό και το συνηθισμένο. Σε εμποδίζει από το να προσπαθείς να το κάνεις «τέλειο», οπότε αρκείσαι στο να το κάνεις «διαφορετικό». Το διαφορετικό είναι καλύτερο.

4. Μην φοβάσαι να κάνεις μια ερώτηση που ακούγεται ηλίθια γιατί στις ενενήντα εννέα τοις εκατό των περιπτώσεων όλοι οι υπόλοιποι διερωτώνται για το ίδιο πράγμα απλώς ντρέπονται να ρωτήσουν.

5. Το να ακούς είναι υπερδύναμη. Επέμεινε να ρωτάς «έχεις να μου πεις κάτι ακόμη;» μέχρι να μην έχει να σου πει τίποτε άλλο.

6. Ένας ετήσιος στόχος που αξίζει τον κόπο είναι το να μάθεις τόσα πράγματα πάνω σε ένα συγκεκριμένο θέμα που να σε κάνει να απορείς με το πόσο αστοιχείωτος ήσουν σε αυτό το θέμα ένα χρόνο πριν.

7. Η ευγνωμοσύνη ξεκλειδώνει όλες τις άλλες αρετές και είναι κάτι στο οποίο αξίζει να βελτιώνεται κανείς.

Είθε όλοι να είναι ευτυχισμένοι

Η Θεία Χάρη  είναι πολύ πιο δυνατή από το Νου

και κάνει  ό,τι ο Νους δεν μπορεί να κάνει.

Το Υψηλότερο Κάλεσμα είναι να προσευχηθείς για τους Άλλους.

Τη Θεία Χάρη ακολουθεί η Έμπνευση.

Όλοι οι άνθρωποι όλες τις στιγμές είμαστε μαζί με τη Θεία Χάρη.  Ανάμεσα στους δύο πόλους της Αγάπης και μη Αγάπης

της Χάρης και της μη Χάρης.

Συνεχώς – όλη την ώρα- επιλέγουμε, συνειδητά ή μη συνειδητά,

μεταξύ της Αγάπης και της μη Αγάπης.

Όταν επιλέγουμε τις σκοτεινές πλευρές της Θείας Χάρης

κρατάμε την Ψυχή μας δεμένη σε άγκυρα με τόσο μεγάλο βάρος

που δεν μπορεί να το σηκώσει και γι‘ αυτό …αρρωσταίνει...

Όλοι γεννιόμαστε με την Αυτο-ίαση μέσα μας.

Είναι στο χέρι του καθενός μας να την ενεργοποιήσουμε 

και να αποφύγουμε κάθε μορφή ασθένειας.

Είθε όλοι να είναι ευτυχισμένοι,

Είθε όλοι να απολαμβάνουν την Υγεία,

Είθε όλοι να βλέπουν και να βιώνουν το Αγαθό,

Είθε όλοι να εκπέμπουν Χαρά, Γαλήνη, Αφθονία Αφοβία και Αρμονία,

Είθε Ειρήνη, να κατοικεί στις καρδιές όλων.

ΑΜΗΝ