Ο ερημίτης που είχε πολλά να κάνει…

Ένας ερημίτης, βρήκε καταφύγιο στο βουνό για να σκεφτεί και να προσευχηθεί.Όσοι τον έβλεπαν, τον έβλεπαν συχνά πολύ απασχολημένο.
Μια μέρα, κάποιος τον ρώτησε:-Πώς γίνεται να έχεις τόση δουλειά αφού ζεις στη μοναξιά..;
Ο ερημίτης απάντησε:Έχω αρκετά πράγματα να κάνω...
Εκπαιδεύω δύο γεράκια, εκπαιδεύω δύο αετούς, ηρεμώ δύο κουνέλια, πειθαρχώ ένα φίδι, παρακινώ ένα γάιδαρο και δαμάζω ένα λιοντάρι.
-Μα δεν βλέπω κανένα ζώο εδώ γύρω, πού είναι;
Ο ερημίτης απάντησε:Αυτά τα ζώα τα κουβαλάμε όλα, όλοι, μέσα μας.Τα δύο γεράκια, ρίχνουν τον εαυτό τους πάνω σε ό,τι τους παρουσιάζεται, καλό ή κακό. Πρέπει να τα εκπαιδεύσω να ρίξουν τον εαυτό τους σε καλά πράγματα:ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ.

«Γιαγιά, πώς αντιμετωπίζεις τον πόνο;»

«Με τα χέρια σου, γλυκιά μου. Αν το κάνεις με το μυαλό σου, αντί να μαλακώνει, θα γίνεται ποιο δύσκολος».

«Με τα χέρια γιαγιά;»

«Ναι. Τα χέρια μας είναι οι κεραίες της ψυχής μας. Όταν τα κάνουμε να κινούνται ράβοντας, μαγειρεύοντας, ζωγραφίζοντας, παίζοντας ή βυθίζοντας τα στη γη στέλνουμε σημάδια φροντίδας στο βαθύτερο κομμάτι του εαυτού σας. Και η ψυχή σου καταπραϋνεται γιατί της δίνεις σημασία. Οπότε δεν χρειάζεται πλέον να σου στέλνει πόνο για να την προσέξεις.»

«Μα είναι τόσο σημαντικά τα χέρια;»
«Ναι, παιδί μου. Σκέψου τα νεογέννητα: αρχίζουν να γνωρίζουν τον κόσμο χάρη στο άγγιγμα των χεριών τους. Αν κοιτάξεις τα χέρια των ηλικιωμένων σου λένε για τη ζωή τους περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέρος του σώματος. Ό,τι είναι χειροποίητο λέγεται ότι γίνεται με την καρδιά. Γιατί πραγματικά είναι: τα χέρια και η καρδιά συνδέονται.

7 Βουδιστικές φράσεις που θα αλλάξουν τη ζωή σας

1.Ο πόνος είναι αναπόφευκτος, η ταλαιπωρία είναι προαιρετική. Είναι γνωστό πως οι άνθρωποι μπορούν να μας βλάψουν μόνο σε αυτά τα οποία δίνουμε σημασία. Για να αποφύγετε την περιττή ταλαιπωρία μπορείτε απλά να κάνετε ένα βήμα πίσω και να απομακρυνθείτε συναισθηματικά ώστε να δείτε τα πράγματα με μια άλλη προοπτική, πιο ψύχραιμα και πιο καθαρά.

2.Να ζεις τα πάντα στο εδώ και στο τώρα. Έχουμε την τάση να σκεφτόμαστε αρκετά πράγματα τα οποία έγιναν στο παρελθόν ή να ανησυχούμε υπερβολικά για το μέλλον. Αυτό μας οδηγεί στο να μη ζήσουμε τη στιγμή και να χάνουμε το εδώ και τώρα. Πρέπει να μάθουμε να είμαστε πλήρως παρόντες και να απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή σαν να είναι μοναδική.