Η
γνώση της παρούσας στιγμής απαιτεί να αποστασιοποιηθείς και από το εξωτερικό
και από το εσωτερικό σου τοπίο.
Αν δε γνωρίσεις πρώτα το
εσωτερικό και το εξωτερικό σου τοπίο, δεν μπορείς ούτε καν να τα διακρίνεις,
πόσο μάλλον από μακριά.
Όταν γνωρίζεις το εξωτερικό
σου τοπίο, αλλά δεν είσαι αποστασιοποιημένος από αυτό, απορροφάσαι σε όσα
συμβαίνουν γύρω σου και δεν μπορείς να νιώσεις τα συναισθήματα σου.
Όταν γνωρίζεις το εσωτερικό
σου τοπίο, αλλά δεν είσαι αποστασιοποιημένος από αυτό, απορροφάσαι στα
συναισθήματα σου και δεν μπορείς να απομακρυνθείς αρκετά από αυτά, ώστε να δεις
καθαρά.
Προσπάθησε να απομακρυνθείς
λίγο από αυτά που αισθάνεσαι, έτσι ώστε να μη σε τυφλώνουν πλέον ή, αντίθετα,
να μην τα συνειδητοποιείς.
Απομακρύνσου λίγο, έτσι ώστε
να αρχίσουν να ενεργούν μέσα σου χωρίς όμως να φτάνουν τόσο βαθιά όπως τώρα και
να σε σπρώχνουν να ενεργείς και να σκέφτεσαι αρνητικά, να κλείνεσαι στον εαυτό
σου ή να πυροδοτούν οποιαδήποτε άλλη αντίδραση είχες μέχρι τώρα.
Κάνε ένα βήμα μακριά
από αυτά που αισθάνεσαι, και κάθε φορά που το κάνεις, θα αποστασιοποιείσαι όλο
και περισσότερο.
Η διαφορά μεταξύ του να
είσαι αποστασιοποιημένος από τα συναισθήματα σου και του να τα αφήνεις να σε
παρασύρουν, είναι όπως η διαφορά μεταξύ του να στέκεσαι πάνω σε μια γέφυρα και
να βλέπεις έναν άγριο ποταμό να κυλά από κάτω και του να πέφτεις μέσα στο νερό.
