Πρώτα μείνε μόνος σου...

Πρώτα ξεκίνα να απολαμβάνεις τον εαυτό σου.

Πρώτα αγάπησε τον εαυτό σου.

Πρώτα γίνε τόσο αυθεντικά ευτυχισμένος που ακόμα και αν κανείς δεν χτυπήσει την πόρτα σου , είναι απολύτως εντάξει.

ΔΕΝ σου λείπει κάτι.

Δεν περιμένεις κάποιον να έρθει να σου χτυπήσει την πόρτα.

Είσαι στο σπίτι σου.

Αν έρθει κάποιος, αυτό είναι καλό, είναι όμορφο.

Αν δεν έρθει κανείς, και αυτό επίσης είναι καλό, είναι όμορφο.

ΤΟΤΕ μπορείς να κάνεις σχέση.

Επειδή τώρα κινείσαι σαν αφέντης όχι σαν ζητιάνος.

Τώρα κινείσαι σαν αυτοκράτορας όχι σαν ζητιάνος.

Οι 7 διαφορές μεταξύ θρησκείας και πνευματικότητας

Πολλοί άνθρωποι συγχέουν τη θρησκεία και την πνευματικότητα ή κάποια μυστηριώδη και υπερφυσικά φαινόμενα. Κάποιοι ίσως να τη συγκρίνουν με αίρεση, αλλά αυτό οφείλεται στην έλλειψη γνώσης και στον φόβο χειραγώγησης.

Αν δεσμευόμαστε να παραμερίσουμε τους φόβους μας για να προσπαθήσουμε να μελετήσουμε και να καταλάβουμε την ίδια την αίσθηση της πνευματικότητας, φτάνουμε στην συνειδητοποίηση και στο συμπέρασμα ότι δεν έχει τίποτα μυστήριο ή υπερφυσικό, και σε καμία περίπτωση δεν συνδέεται με μια αίρεση.

Παρακάτω θα βρείτε 7 διαφορές ανάμεσα στη θρησκεία και την πνευματικότητα που θα σας βοηθήσουν να κατανοήσετε καλύτερα:

1 – H θρησκεία απαιτεί να υποκλιθείς ή να υποταχθείς – Η πνευματικότητα ελευθερώνει.

Η ομορφιά του να μην κάνουμε τίποτα

Επιτρέποντας στον εαυτό μας να βαριέται.

Η ζωή των περισσότερων από εμάς είναι γεμάτη από τόσο μεγάλη ένταση – για να μην αναφέρω και τις ευθύνες- που μας είναι σχεδόν αδύνατον να μείνουμε ακίνητοι και να μην κάνουμε τίποτα, πολύ περισσότερο να ηρεμήσουμε έστω και για λίγα λεπτά. Ένας φίλος μου κάποτε μου είπε: «Οι άνθρωποι δεν είναι πλέον ανθρώπινες υπάρξεις. Θα έπρεπε να αποκαλούμαστε ανθρώπινες πράξεις».

Η πρώτη φορά που ήρθα αντιμέτωπος με την ιδέα ότι η περιστασιακή βαρεμάρα μπορεί στην πραγματικότητα να κάνει καλό ήταν κατά τη διάρκεια της άσκησής μου υπό την εποπτεία ενός ψυχολόγου, στο Λα Κόνερ στην Ουάσινγκτον. Ήταν μια μικρή πόλη όπου υπήρχαν πολύ λίγα πράγματα να κάνει κάποιος».

Μετά το τέλος της πρώτης ημέρας, ρώτησα τον εκπαιδευτή μου: «Τι μπορείς να κάνεις εδώ πέρα το βράδυ;» Μου απάντησε: «Εκείνο που θα ‘θελα να κάνεις είναι να επιτρέψεις στον εαυτό σου να βαρεθεί. Μην κάνεις τίποτα. Αυτό είναι μέρος της εκπαίδευσής του». Στην αρχή νόμισα ότι αστειευόταν!

Οι δύσκολες γυναίκες

Leonardo da Vinci - His Unfinished Work

Τις αποκαλούν γυναίκες δύσκολες......

γιατί ξέρουν τι θέλουν

και γιατί δε βολεύονται μόνο με τα εύκολα.

Χρησιμοποιούν το κεφάλι τους για να σκέφτονται ,

την καρδιά τους για να αγαπάνε..

και αφήνουν το σώμα τους

να είναι η μουσική και όχι το εργαλείο......

Τις αποκαλούν γυναίκες δύσκολες

γιατί όποιος τις "έχει"

δε βρίσκει τη δύναμη να τις κρατήσει......

Μ. Γκάντι

Μητροκλής από τη Μαρώνεια της Θράκης (4ος αι. π.κ.χ.)

Ο Μητροκλής από τη Μαρώνεια της Θράκης, ήταν νεότερος αδελφός της Ιππαρχίας. Αρχικά υπήρξε Περιπατητικός φιλόσοφος, αλλά αργότερα έγινε μαθητής του Κράτη. Ο Μητροκλής έπαιξε σπουδαίο ρόλο στη γενιά των Κυνικών μετά το Διογένη. Με τα κείμενα του, τα οποία περιείχαν χρήσιμα λόγια για την καθημερινότητα, στόχευε στο να ενδυναμώνει τη φιλοσοφική αντιμετώπιση της ζωής. Είχε αποφασιστική επιρροή στη δημιουργία του τύπου του Κυνικού φιλοσόφου, και στη διατήρηση της παράδοσης του Διογένη. Υπήρξε ο πρώτος που συνέλεξε ηθικολογικά ανέκδοτα και ρητά.

Πού θάφτηκε η θειότητα του ανθρώπου;

Ένας παλιός ινδικός μύθος διηγείται, πως κάποια εποχή όλοι οι άνθρωποι ήσαν θεοί. Όμως, καταχράστηκαν τόσο πολύ τη θειότητά τους, ώστε ο Μπράχμα, ο κύριος των θεών, αποφάσισε να τους αφαιρέσει την θεία εξουσία και να την κρύψει σε ένα σημείο, όπου θα ήταν αδύνατο να την ξαναβρούν. Το μεγάλο πρόβλημα που ανέκυψε, λοιπόν, ήταν το να βρεθεί μία κρύπτη.

Όταν οι ελάσσονες θεοί κλήθηκαν σε συμβούλιο για να επιλύσουν αυτό το πρόβλημα, πρότειναν το εξής: «Ας θάψουμε την θειότητα του ανθρώπου μέσα στη γη».

Osho: Ο συνειδητός άνθρωπος δεν ανήκει πουθενά

Μπορείς να βρεις γνώση σε ένα διανοούμενο και σε ένα συνειδητό άνθρωπο. Ο διανοούμενος όμως είναι σαν μια δεξαμενή, ενώ ο συνειδητός άνθρωπος είναι σαν το πηγάδι.

Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στους δύο. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο θεμελιώδης και βαθιά είναι αυτή η διαφορά. Η γνώση του διανοούμενου είναι δανεική, σάπια, μουχλιασμένη.

Τα προβλήματα που υπάρχουν στον κόσμο οφείλονται στη γνώση των διανοούμενων. Η διαμάχη ανάμεσα στους ινδουιστές και τους μουσουλμάνους είναι διαμάχη διανοούμενων.