Παραμαχάνσα Γιογκανάντα: Πώς μπορούμε να απαλλαγούμε από το φόβο της ασθένειας

Ο φόβος για την αποτυχία ή την ασθένεια καλλιεργείται από την προβολή στον συνειδητό νου αυτών των σκέψεων, μέχρι που αυτές ριζώνουν στο υποσυνείδητο και τελικά στην υπερσυνείδηση. Ύστερα, οι ριζωμένοι πλέον φόβοι στην υπερσυνείδηση και στο υποσυνείδητο αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται και να κατακλύζουν το συνειδητό με παρασιτικά φυτά φόβου, τα οποία δεν είναι τόσο εύκολο να καταστραφούν, όσο είναι η αρχική σκέψη, και τα οποία τελικά, γεννούν δηλητηριώδεις και θανατηφόρους καρπούς…

Ξερίζωσέ τους από τον εσωτερικό σου κόσμο, παραμένοντας σταθερά θαρραλέος και στρέφοντας τη συνειδητότητά σου στην απόλυτη ειρήνη του Θεού εντός σου.

Το σπήλαιο του Πλάτωνα με άλλη ματιά

Το σπήλαιο του Πλάτωνα είναι γνωστό σε αρκετούς ανθρώπους. Περιγράφει με ποιο τρόπο είναι αλυσοδεμένοι οι άνθρωποι και ότι κοιτούν μόνο μπροστά. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε όλο το σπήλαιο του Πλάτωνα.

Εμείς σήμερα θα το δούμε αυτό το σπήλαιο με διαφορετική ματιά.

Το σπήλαιο είναι το 3ο τσάκρα του κάθε ανθρώπου, το στομάχι του. Στο σημείο που τοποθετεί ο Πλάτωνας τους ανθρώπους αλυσοδεμένους με τέτοιο τρόπο ώστε να βλέπουν μόνο μπροστά, εμείς θα τοποθετήσουμε το κατεστημένο, τα πρέπει και τα συναισθήματά μας.

Η εικόνα που βλέπουμε μπροστά μας δημιουργείται από τους «θαυματοποιούς» δηλαδή τις αισθήσεις μας που μέσω της φωτιάς δημιουργούν τα είδωλα που μπορούμε να δούμε μπροστά μας, δηλαδή ψευδαισθήσεις. Οι «θαυματοποιοί» λοιπόν είναι οι αισθήσεις μας και η φωτιά είναι η σκέψη, η οποία μας οδηγεί σε είδωλα. Όλο αυτό που δημιουργούν οι αισθήσεις μας είναι ψευδαισθήσεις  και όχι η πραγματικότητα. Όμως εμείς είμαστε δεμένοι τόσο πολύ με το μυαλό μας και φτάνουμε να μην μπορούμε να κουνηθούμε και να ξεφύγουμε από αυτή την «πραγματικότητα».

Στη θάλασσα η ψυχή μας βρίσκει τη θέση της

Απέραντο πέλαγος η ψυχή του καθενός μας. Κι αν μπορούσα πραγματικά να παρομοιάσω τη ζωή με κάτι, τότε αυτό θα ήταν η θάλασσα. Πότε ήρεμη, πότε γαλήνια και πότε φουρτουνιασμένη. Κι η ψυχή κάθε που υψώνει το κύμα μέσα μας, σαν μαγνήτης τρέχει κοντά της.

Και βλέπεις αυτό το απέραντο γαλάζιο σαν να θέλουν τα μάτια σου να δουν πέρα απ’ τον ορίζοντα. Σαν να χορταίνει το μέσα μας μ’ αυτό το απέραντο γαλάζιο. Γιατί γέμισε πια η ζωή μας μικρούς, ταλαίπωρους θανάτους. Χαστούκια και καινούργιες αρχές. Το μόνο που δεν αλλάζει είναι αυτός ο μικρός, απέραντος σύμμαχος. Κι ο ήχος που ακούς με κλειστά μάτια είναι τα «όλα θα πάνε καλά» που χρειάζεσαι.

Μαθαίνοντας να μην είμαστε δυστυχισμένοι .

Ένα δύσκολο καθήκον...

               

Μαθαίνοντας να μην είμαστε δυστυχισμένοι : Ένα δύσκολο καθήκον. Δεν είναι εύκολο να σκεφτόμαστε με καινούργιο τρόπο.

Έχουμε συνηθίσει σε μια ορισμένη σειρά συλλογισμών και στις καταβλητικές σκέψεις που αυτοί γεννούν. Χρειάζεται πάρα πολλή εργασία για να αποβάλουμε τον τρόπο σκέψης που έχουμε αφομοιώσει μέχρι τώρα. Η ευτυχία είναι κάτι εύκολο, όμως το να μάθεις να μην είσαι δυστυχισμένος μπορεί να είναι δύσκολο.

Η ευτυχία είναι μια φυσική κατάσταση της ύπαρξής μας ως ατόμων. Αυτό αποδεικνύεται ολοφάνερα αν ρίξετε μια ματιά στα παιδιά σας. Το δύσκολο είναι να ξεμάθετε όλα τα «πρέπει» που έχετε αφομοιώσει στο παρελθόν. 

Η ανάληψη της ευθύνης απέναντι στον εαυτό μας αρχίζει με τη συνειδητοποίηση. Για παράδειγμα παρατηρήστε τον εαυτό σας όταν λέει : «Πληγώνεις τα συναισθήματά μου». Θυμίστε στον εαυτό σας τι κάνετε τη στιγμή που το κάνετε. 

Μάνα η ταπεινή...

-«Είπαν του ήλιου “γιορτάζει η μάνα”

κι εκείνος βάλθηκε με φως τη γη να ντύνει.

Είπαν της θάλασσας “γιορτάζει η μάνα”

κι αμέσως έγινε η φουρτούνα γαλήνη.

Το ‘μαθαν τα πουλιά, “γιορτάζει η μάνα”

και το τραγούδι τους ξεχείλισε πλημμύρα.

Το ‘μαθαν τα άνθη, “γιορτάζει η μάνα”

και μοσχοβόλησε η πλάση χίλια μύρα.

Τ’ άκουσε η βροχή, αλλά δεν έκλαψε

δάκρυ δεν κάνει να κυλήσει αυτή τη μέρα.

Τ’ άκουσε ο ουρανός κι άνοιξε διάπλατα

πείτε ευχές, μύριες ευχές για τη μητέρα»

[ “Η Μάνα”,  Γεώργιος  Μαρτινέλλης]

Πώς τιμούσαν τη Μητέρα στην Αρχαία Ελλάδα

Αν περιμένετε να ακούσετε πως η γιορτή της μητέρας ξεκινάει από τους Έλληνες και την αρχαία Ελλάδα δεν θα σας απογοητεύσουμε! Φυσικά αντίστοιχες εορτές και τιμές προς τη μητέρα γίνονταν σε ολόκληρο τον αρχαίο κόσμο.

Στην ελληνική μυθολογία συναντάμε την μητέρα Γη, την πρώτη μητέρα, που λατρεύονταν σαν θεότητα. Η μητέρα Γη ήταν για τους αρχαίους Έλληνες η προσωποποίηση της φύσης και μητέρα των πάντων.

Η μικρασιατική θεότητα Κυβέλη, γνωστή στους Έλληνες ως Ρέα λατρεύονταν ως θεά της γης, της άγριας φύσης και της γονιμότητας. Σύμφωνα με τη ελληνική μυθολογία ήταν η πρώτη γυναίκα που γέννησε με τοκετό και μεγάλωσε με το μητρικό της γάλα τα παιδιά της.

https://www.poly-gelio.gr/

Tα 14 Πράγματα που Κάνουν οι Καταπληκτικοί Γονείς…

… φυσικά είναι και για μπαμπάδες, παππούδες, γιαγιάδες, για εκπαιδευτικούς και για κάθε ενδιαφερόμενο. 

Γράφει η ψυχολόγος Δρ Λίζα Βάρβογλη

Εδώ θα βρείτε νέες ιδέες, απαντήσεις σε απορίες σας, τεχνικές θετικής ψυχολογίας, βοήθεια για να κάνετε τα πράγματα καλύτερα για το παιδί σας και την οικογένειά σας.  Όπως πάντα, θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας και να συζητήσουμε ηλεκτρονικά....

Οι καταπληκτικοί γονείς κάνουν καταπληκτικά πράγματα!  Και δεν εννοώ περίπλοκα, δύσκολα, ή κάτι τέτοιο, αλλά εννοώ πράγματα που είναι καταπληκτικά επειδή έχουν καταπληκτική επίδραση στα παιδιά τους!

1.            Τονώνουν την αυτοπεποίθηση του παιδιού—τι πιο καταπληκτικό πράγμα για ένα παιδί να ακούσει τον γονιό του να του λέει «πιστεύω σε εσένα!».  Θα μου πείτε ‘σιγά το πράγμα;’  Δοκιμάστε να το πείτε στο παιδί σας, και να το εννοείτε, και θα δείτε το χαμόγελό του, την σιγουριά στον εαυτό του και διαφορά στη συμπεριφορά του!  Αν το κάνετε κάθε μέρα, το παιδί σας θα γίνεται όλο και καλύτερο κάθε μέρα!

2.            Καθοδηγούν, ενθαρρύνουν και υποστηρίζουν—και δε σπρώχνουν ή πιέζουν διαρκώς το παιδί. Όλοι οι γονείς επιθυμούν να δουν το παιδί τους καλό μαθητή, επιτυχημένο στη ζωή του, αλλά δε χρησιμοποιούν όλοι τη σωστή μέθοδο.  Συχνά πολλοί γονείς που έχουν κουραστεί να παρακαλάνε το παιδί τους να διαβάσει καταφεύγουν σε απειλές, τιμωρίες, δωροδοκίες… Οι τακτικές αυτές μπορεί να έχουν κάποιο αποτέλεσμα, στο τέλος όμως παύουν να έχουν ισχύ και να λειτουργούν και το παιδί απλώς δε μαθαίνει να διαβάζει ή να κάνει αυτό που πρέπει και, βέβαια, δε μαθαίνει να νιώθει καλά για τον εαυτό του.

3.            Επιτρέπουν στο παιδί τους να έχει κάποιον έλεγχο στη ζωή του και μια δόση ανεξαρτησίας.  Έτσι, οι καταπληκτικοί γονείς επιβλέπουν τις εργασίες για το σπίτι, αλλά δεν τις κάνουν οι ίδιοι, επιτρέπουν στο παιδί τους να διαλέξει τους φίλους του, αφήνουν το παιδί να κάνει μια δραστηριότητα που αγαπάει και του δίνουν επιλογές.  Φυσικά δεν είναι πάντα εύκολο να βρει κανείς τη χρυσή τομή ανάμεσα στο ‘βοηθάω και αφήνω το παιδί ανεξάρτητο’.  Πάντα υπάρχουν παράγοντες που πρέπει να λάβει κανείς υπόψη, όμως, σε γενικές γραμμές, η ιδέα είναι να βοηθάει και να παρεμβαίνει ο γονιός τόσο όσο να διδάξει στο παιδί του να κάνει αυτό το πράγμα τελικά μόνο του.