Ανάγκες και προσδοκίες

γράφει η Χρύσα Ευαγγέλου

Έχεις σκεφτεί ποτέ τι σε κρατάει μακριά από το να έχεις αυτό που πραγματικά επιθυμείς;

Ξέρω, θα πεις, ο φόβος. Ναι, ο φόβος μας κρατάει μακριά από τις βαθύτερες επιθυμίες της καρδιάς μας.

Και πως εκδηλώνεται ο φόβος; Τι μορφές παίρνει και πως πρακτικά μας εμποδίζει;

Μας δημιουργεί ανάγκες. Μας δημιουργεί προσδοκίες. Να έχουμε αυτό, να έχουμε εκείνο, να αποκτήσουμε το άλλο, να επιτύχουμε κάτι. Προσδοκίες και ανάγκες, είναι ο τρόπος με τον οποίο ο φόβος κάνει την παρουσία του στην καθημερινή ζωή.

Έχεις σκεφτεί γιατί έχεις τόσες προσδοκίες και ανάγκες; Γιατί διαφορετικά ίσως πιστεύεις ότι δεν είσαι αρκετά καλός/η, ότι δεν θα έχεις την αναγνώριση που θες, ότι δεν θα καταφέρεις να υπάρχεις χωρίς αυτά που επιθυμείς και έχεις ανάγκη.

Ζωή χωρίς επιθυμίες = ζωή χωρίς προσπάθεια

Όσο πιο συνειδητά ζούμε, τόσο λιγότερο προσπαθούμε. Η ανεπάρκεια και η ανασφάλεια που αισθάνονται οι άνθρωποι είναι οι αιτίες που δημιουργούν τις επιθυμίες. Η ανεπάρκεια δημιουργεί τα "θέλω" (θέλω να καταφέρω, να αναγνωριστώ, κ.ά.) και η ανασφάλεια δημιουργεί τα "δεν θέλω" (δεν θέλω να πάθω κάτι κακό, να μείνω μόνος μου, κ.ά.) - τα "δεν θέλω" μεταφράζονται σε "θέλω να μην...", και έτσι μιλάμε πάλι για επιθυμίες.

Όταν δεν υπάρχει το κίνητρο να αντισταθμιστούν η ανεπάρκεια και η ανασφάλεια, δεν υπάρχει λόγος για προσπάθεια γιατί δεν υπάρχουν επιθυμίες. Το σύστημα "σώμα-νους" λειτουργεί αυθόρμητα, απελευθερωμένο από την τυραννία ενός εαυτού που αισθάνεται ανεπαρκής και ανασφαλής - αυτή την κατάσταση τη συναντάμε πρωτίστως στα βρέφη και στα μικρά παιδιά, πριν αρχίσει να διαμορφώνεται η ψευδαίσθηση του εαυτού, με τη διαφορά φυσικά ότι σ' αυτά απουσιάζει η συνειδητή γνώση της ύπαρξης.

10 πληροφορίες που περιμένουν να τις συνειδητοποιήσουμε

Η αντίληψη που έχουμε για τον εαυτό μας και τον κόσμο που μας περιβάλλει εξαρτάται από το κατά πόσο έχουμε προσεγγίσει την αληθινή μας φύση. Δηλαδή, πόσο καλά έχουμε κατανοήσει αυτό που ονομάζουμε πραγματικότητα και πόσο δεκτικοί είμαστε απέναντι σε ό,τι συμβαίνει.

Κάποιες πληροφορίες-γνώσεις μπορούν να μας βοηθήσουν να δούμε τη ζωή με λιγότερα φίλτρα, λιγότερες σκέψεις, λιγότερες αντιστάσεις και περισσότερη χαρά. Σ' αυτό το άρθρο παρουσιάζουμε δέκα από τις πιο σημαντικές.

1. Όλα είναι κενά

Σήμερα οι φυσικοί επιβεβαιώνουν ότι αυτό που ονομάζουμε ύλη αποτελείται κατά 99,99% από κενό χώρο. Και αυτό γιατί τα άτομα που αποτελούν την ύλη δεν είναι συμπαγή, αλλά αποτελούνται από κενό χώρο που περιλαμβάνεται μεταξύ του πυρήνα και των ηλεκτρονίων τους. Αλλά το κενό δεν είναι όπως πιστεύαμε μέχρι πρότινος ένα αμέτοχο πλαίσιο όπου εξελίσσονται τα φαινόμενα που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας. Είναι κάτι πολύ περισσότερο, καθώς αποδείχθηκε πρόσφατα ότι από το κενό μπορούν να εμφανιστούν αυθόρμητα τα στοιχειώδη σωματίδια και ίσως η διάκριση μεταξύ ύλης και κενού να μην είναι και τόσο βάσιμη. Εξάλλου, η κβαντική φυσική δεν θεωρεί τα σωματίδια ως κόκκους ύλης, αλλά πρότυπα πιθανοτήτων μέσα στο αδιάσπαστο κοσμικό πλέγμα.

Η θεραπευτική δύναμη της Οδύσσειας του Ομήρου

Γράφει η Ιουλία Πιτσούλη

Η ομηρική Οδύσσεια είναι μια μορφή βαθιάς θεραπείας. Το Ομηρικό έπος είναι ένα ταξίδι αυτογνωσίας που μας καλεί να λύσουμε τα σκοινιά που μας δένουν με την περιορισμένη αντίληψη του εαυτού μας και να ανοιχτούμε στις απέραντες μέσα μας θάλασσες αναζητώντας κάτι πολύτιμο. Τον αληθινό εαυτό μας.

Ποιος είναι ο Οδυσσέας; Είστε, εσείς, εγώ, ο κάθε άνθρωπος. Πλάνητες όπως αυτός, περιπλανώμεθα από εμπειρία σε εμπειρία, γευόμαστε τους γλυκούς καρπούς των Λωτοφάγων, ξεχνιόμαστε από το τραγούδι των Σειρήνων, συντριβόμαστε ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη λαχταρώντας πάντα την επιστροφή μας στην επουράνια μακαριότητα και στην Πηνελόπη-ψυχή μας. Η Οδύσσεια είναι το τραγούδι του νόστου, η λαχτάρα και ο πόνος μας για τον γυρισμό στην Πηγή μας.

Κάθε φορά που ανοίγουμε το κείμενο του Ομήρου, φως βγαίνει από τις σελίδες. Και μυρωδιές και ήχοι. Η γεύση της αρμύρας. Το φουρφούρισμα των πανιών που φούσκωναν στον άνεμο. Το τρίξιμο του θαλασσοδαρμένου σκαριού, ο εκκωφαντικός κρότος από τον τρομερό κεραυνό του Δία που τσάκισε το καράβι, το σφύριγμα του βέλους στον αέρα, οι τσιρίδες σαν των νυχτερίδων που έβγαζαν οι μνηστήρες κατεβαίνοντας στον Άδη, η μεγαλόπρεπη φωνή της, το βροντερό γέλιο του ήρωα και ο βαθύς στεναγμός της νοσταλγίας του.

Έμαθα πως.. Σαίξπηρ

Έμαθα:

Πως να μεγαλώνεις δεν σημαίνει μονάχα να «κλείνεις» χρόνια.

Πως η σιωπή είναι η καλύτερη απάντηση όταν ακούς ανοησίες.

Πως να δουλεύεις δεν σημαίνει μονάχα να κερδίζεις χρήματα.

Πως οι φίλοι «αποκτούνται» δείχνοντας το πραγματικό μας πρόσωπο.

Πως οι αληθινοί και πραγματικοί φίλοι βρίσκονται πάντα κοντά μας.

Πως τα χειρότερα πράγματα «κρύβονται» μέσα σε μια καλή εμφάνιση.

Πως η φύση είναι το πιο όμορφο δημιούργημα σε αυτή την ζωή.

Πως όταν σκέφτομαι πως γνωρίζω τα πάντα ακόμη δεν γνωρίζω τίποτα.

Πως μια μοναδική ημέρα μπορεί να είναι πολύ σπουδαιότερη από πολλά χρόνια.

Πως μπορείς να «συνομιλήσεις» με τα αστέρια.

Πως μπορείς να «εξομολογηθείς» στο φεγγάρι.

Πως μπορείς να ταξιδέψεις στο άπειρο.

Πως είναι υγιές να ακούς όμορφα και καλά λόγια.

Πως το να είσαι ευγενικός κάνει καλό στην υγεία.
Πως είναι αναγκαίο να ονειρεύεσαι.

Πως μπορείς να είσαι «παιδί» για όλη την ζωή.

Πως η ύπαρξη μας είναι ελεύθερη.

Πως ο Θεός δεν απαγορεύει τίποτα στο όνομα της αγάπης.

Πως το να κρίνεις και να κατακρίνεις τον εαυτό σου δεν έχει σημασία όταν αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι η εσωτερική γαλήνη.

Και τέλος έμαθα πως δεν μπορείς να πεθάνεις για να μάθεις να ζεις.

  

William Shakespeare

Πηγή: http://www.apenantioxthi.com/

Μάνος Δανέζης: Όλα Είναι Ένα

Απόσπασμα συνέντευξης του περιοδικού “ΑΒΑΤΟΝ”(τευχ.104)

ΑΒΑΤΟΝ: Μιλάτε για κάτι το καινούργιο, που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο και τον πολιτισμό που καταρρέει. Αλλά νομίζω ότι πρέπει να κατανοήσουμε τι είναι αυτό που έχει κάνει το σημερινό πολιτισμό να καταρρέει.

Δ.Μ.: Ο πολιτισμός που έχουμε σήμερα στηρίζεται στη μεγάλη επανάσταση του 17ου αιώνα. Η επανάσταση αυτή προικοδότησε τον πολιτισμό μας με αρχές και δόγματα, που ήταν σωστά τότε, αλλά έχουν πάψει να υφίστανται. Ποια ήταν αυτά τα δόγματα; Το πρώτο δόγμα ήταν εκείνο της ύλης. Δηλαδή, όλα όσα βλέπουμε γύρω μας είναι ύλη. Δεν υπάρχει τίποτε πέρα από την ύλη. Έτσι δομήθηκε ο πολιτισμός με βάση τις υλικές ανάγκες, ξεχνώντας τις άλλες αξίες πέραν της ύλης. Δημιουργήθηκε, λοιπόν, ο πολιτισμός των αναγκών. Αλλά μόνο των υλικών αναγκών. Βέβαια, για τότε ήταν σωστό, γιατί ο κόσμος υπέφερε. Δεν είχε να φάει ένα κομμάτι ψωμί και πέθαινε στους δρόμους από τις αρρώστιες. Τι μπορούσαν να τον ενδιαφέρουν ο Χριστιανισμός, ο Βουδισμός και η φιλοσοφία; Έτσι γεννήθηκε ένας πολιτισμός πρωτογενούς ανάγκης. Αλλά αυτός ο πολιτισμός έχει ήδη ξεπεράσει αυτήν την ανάγκη. Οι έννοιες του φτωχού, του πλουσίου, του καπιταλιστή και του κουμουνιστή διαφέρουν από χώρα σε χώρα και από εποχή σε εποχή.

ΑΒΑΤΟΝ: Σε τέτοιες όμως καταστάσεις απαιτούνται κοσμογονικές αλλαγές. Σε παρόμοιες ιστορικές στιγμές έχουν γίνει επαναστάσεις.

Οι 10 μη εντολές του Osho

Οι 10 μη εντολές του Osho

Αν θες πραγματικά να απελευθερωθείς από κάθε είδους σκλαβιά τότε πρέπει να θυμάσαι τις 10 μη εντολές του Osho:

1. Ελευθερία     

Η έκσταση είναι Ελευθερία. Δεν μπορείς να ελέγξεις τον εκστατικό άνθρωπο. Μπορείς μόνο να ελέγξεις τον δυστυχισμένο άνθρωπο. Ο εκστατικός άνθρωπος δεν μπορεί να υποβιβαστεί σε σκλάβο. Δεν μπορείς να τον καταστρέψεις τόσο εύκολα. Δεν μπορείς να τον πείσεις να ζήσει σε καμιά φυλακή.

2.  Η Μοναδικότητα της Ατομικότητας 

Αν δεν πετάξεις την προσωπικότητα σου δεν θα μπορέσεις να βρεις την ατομικότητα σου. Η ατομικότητα δίνεται από τη Ύπαρξη. Η προσωπικότητα επιβάλλεται από την κοινωνία. Η ατομικότητα έχει ποιότητα λιονταριού και το λιοντάρι πηγαίνει μόνο του!