Του Στέλιου Κουμέντη
Ποτέ άλλοτε δεν είχε η ανθρωπότητα
την ευκαιρία, να σταματήσει ολόκληρη ταυτόχρονα τον ακράτητο καλπασμό της. Να
κάνει ένα απρόσμενο διάλειμμα – έστω και αναγκαστικό – από το ποδοβολητό της
πάνω σε τούτο τον πλανήτη. Να κάνει ένα βήμα πίσω, να πάρει μια βαθειά ανάσα
και να έρθει αντιμέτωπη με τον εαυτό της.
Να κοιτάξουμε κατάματα τα λάθη μας,
σαν είδος αλλά και ο καθένας μας ατομικά. Γιατί ό,τι βιώνουμε είναι τα λάθη μας
που γύρισαν για να μας στοιχειώσουν…Και αυτή είναι η ώρα του απολογισμού. Είναι
η ώρα που ο καθένας κλεισμένος στο “κελί” που έφτιαξε, θα έρθει αντιμέτωπος με
τον ίδιο του τον εαυτό…
Οι περισσότεροι θα έρθουν πρόσωπο με
πρόσωπο με την μοναξιά. Θα καταλάβουν ότι δεν αντέχουν να είναι μόνοι γιατί δεν
έχουν τι να πουν με τον εαυτό τους. Έχουν μάθει να ορίζουν την υπαρξή τους μέσα
από τα μάτια των άλλων.
