Μητέρα Τερέζα, 1910-1997 (Mother Tereza)

Η βιογραφία της Μητέρας Τερέζας

«Θα έπρεπε να λέμε λιγότερα λόγια. Ένα κήρυγμα δεν είναι σημείο συνάντησης. Τι να κάνουμε λοιπόν; Ας πάρουμε μια σκούπα και ας καθαρίσουμε το σπίτι κάποιου. Αυτό λέει πολλά»

Το 1910 γεννήθηκε στα Σκόπια, στην Αλβανία, και το 1928 εισέρχεται στο Τάγμα των αδερφών Λορέττο στην Ιρλανδία.

- 1929-48 Διδάσκει γεωγραφία στο Λύκειο ST.MARYS στην Καλκούτα και το 1948 ζητάει από την καθολική εκκλησία να ζήσει έξω από το σχολείο και να υπηρετήσει τους «φτωχότερους των φτωχών» στους δρόμους της Καλκούτας.

- 1950 Ιδρύει το τάγμα των Αδελφών του Ελέους στην Καλκούτα και μέχρι το 1960 έχει ανοίξει25 Οίκους στην Ινδία και συνεχίζει σε 100 χώρες του κόσμου.

- Το 1971 κερδίζει το βραβείο Ειρήνης του Πάπα Ιωάννη ΧΧΙΙΙ και το 1979 κερδίζει το Νόμπελ Ειρήνης. Οι οίκοι της φροντίζουν ετοιμοθάνατους, ναρκομανείς, πόρνες, κακοποιημένες γυναίκες, ορφανά παιδιά, ασθενείς από ΑΙDS.
- Πεθαίνει 5-9-1997 από ανακοπή καρδιάς στην Ινδία.

20 συμβουλές για δύσκολες στιγμές

Ό,τι περνάμε στην ζωή είναι μέρος ενός μεγαλύτερου σχεδίου. Τα πάντα συνδέονται μεταξύ τους και πάντα έχουμε επιλογές. Αν κάτι στην ζωή μας δεν λειτουργεί, μπορούμε είτε να αλλάξουμε το πώς το βλέπουμε ή να φύγουμε από την κατάσταση.

Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τους άλλους, και δεν μπορούμε να αλλάξουμε αυτό που μας συμβαίνει, αλλά ο τρόπος που αντιδρούμε είναι πάντα επιλογή μας.

Αν αγωνίζεστε ή ψάχνετε για περισσότερη διαύγεια στην ζωή σας, μπορείτε να επιστρέψετε στις απλές αλήθειες. Υπάρχουν ζωτικά μαθήματα που έμαθα στο δικό μου ταξίδι.

Τα παρακάτω 20 πράγματα μπορούν να σας βοηθήσουν σε μια δύσκολη στιγμή.

1. Το πώς αισθάνεσαι είναι περισσότερο σημαντικό από το πώς δείχνεις.

2. Το τι λένε οι άλλοι καθρεπτίζει εκείνους, όχι εσένα.

3. Το τι βλέπεις στην ζωή πάντοτε εξαρτάται από το τι ψάχνεις.

Η σημασία του ΟΜ - By Sri Swami Sivananda

Sri Swami Sivananda

Το Μπράμαν είναι το πιο ύψιστο από όλα. Το Ομ είναι το όνομα του. Το Ομ επίσης είναι το πραγματικό σου όνομα. Αυτό καλύπτει τις τριπλές εμπειρίες του ανθρώπου. Από το Ομ αυτός ο κόσμος ξεπρόβαλε. Ο κόσμος υπάρχει στο Ομ και τελειώνει στο Ομ.

Το Ομ είναι το ύψιστο από όλα τα μάντρα. Το Ομ δίνει άμεση απελευθέρωση. Όλα τα μάντρα αρχίζουν με το Ομ. Το Ομ είναι η ζωή , η ψυχή όλων των μάντρα. Όλες οι Ουπανισάδες αρχίζουν με το Ομ. Οι προσφορές που προσφέρονται στους διάφορους Θεούς προλογίζονται με το Ομ.

Όλες οι γλώσσες, όλοι οι ήχοι, εμφανίζονται από το Ομ. Η ουσία από τις τέσσερις Βέδες είναι το Ομ. Το Α-U-Μ καλύπτει όλη την κλίμακα των δονήσεων του ήχου. Το Α αρχίζει από τη ρίζα της γλώσσας, το U εκπορεύεται από το μέσο και το Μ από το τέλος, κλείνοντας τα χείλη.

Το Ομ είναι η πηγή όλων των θρησκειών και των ιερών γραφών. Αυτή η ιερή μονοσύλλαβη λέξη είναι το μέσο της απελευθέρωσης από τα δεσμά της ύλης. Οδηγεί κάποιον βήμα- βήμα, στην ύψιστη μακαριότητα. Ταιριάζει από την πιο χαμηλή μέχρι την πιο ύψιστη  και προχωρημένη διάνοια. Ταιριάζει στον Μπραχματσάρι (άγαμος μαθητής) και το ίδιο καλά στον Σανιάσιν (μοναχός). Ταιριάζει για κάθε περίσταση.

Ο εαυτός μας είναι το κέντρο της γνώσης μας.

Swami Vivekananda

Ο Θεός δεν είναι ούτε γνωστός ούτε ακατάληπτος, αλλά κάτι άπειρα ανώτερο κι από το ένα κι από το άλλο. Είναι ένα με μας, κι εκείνο που είναι ένα με μας δεν είναι ούτε καταληπτό, ούτε ακατάληπτο, ακριβώς όπως ο ίδιος μας ο εαυτός.

Είναι αδύνατο να γνωρίσετε τον ίδιο σας τον εαυτό, δεν μπορείτε να τον μετακινήσετε έξω από σας για να τον κοιτάζετε σαν ένα αντικείμενο, επειδή είσαστε εκείνος και δεν μπορείτε να διαχωριστείτε από εκείνο που είσαστε. Ούτε και είναι ο εαυτός σας ακατάληπτος, γιατί ποιο πράγμα σας είναι καλύτερα γνωστό από τον εαυτό σας; Πράγματι ο εαυτός μας είναι το κέντρο της γνώσης μας. Κατά την ίδια ακριβώς έννοια ο Θεός δεν είναι ούτε ακατάληπτος, ούτε γνωστός, αλλά άπειρα ανώτερος κι από το ένα κι από το άλλο, γιατί Εκείνος είναι ο αληθινός μας Εαυτός...

.... Το ιδανικό του ανθρώπου είναι να δει το Θεό μέσα στο καθετί. Αλλά αν δεν μπορείτε να Τον δείτε μέσα στα πάντα, δείτε Τον μέσα σε ένα πράγμα, μέσα σε εκείνο το πράγμα που σας αρέσει περισσότερο, κι έπειτα δείτε Τον σε ένα άλλο. Προχωρήστε έτσι... - Swami Vivekananda

Παραμαχάνσα Γιογκανάντα: Πώς μπορούμε να απαλλαγούμε από το φόβο της ασθένειας

Ο φόβος για την αποτυχία ή την ασθένεια καλλιεργείται από την προβολή στον συνειδητό νου αυτών των σκέψεων, μέχρι που αυτές ριζώνουν στο υποσυνείδητο και τελικά στην υπερσυνείδηση. Ύστερα, οι ριζωμένοι πλέον φόβοι στην υπερσυνείδηση και στο υποσυνείδητο αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται και να κατακλύζουν το συνειδητό με παρασιτικά φυτά φόβου, τα οποία δεν είναι τόσο εύκολο να καταστραφούν, όσο είναι η αρχική σκέψη, και τα οποία τελικά, γεννούν δηλητηριώδεις και θανατηφόρους καρπούς…

Ξερίζωσέ τους από τον εσωτερικό σου κόσμο, παραμένοντας σταθερά θαρραλέος και στρέφοντας τη συνειδητότητά σου στην απόλυτη ειρήνη του Θεού εντός σου.

Το σπήλαιο του Πλάτωνα με άλλη ματιά

Το σπήλαιο του Πλάτωνα είναι γνωστό σε αρκετούς ανθρώπους. Περιγράφει με ποιο τρόπο είναι αλυσοδεμένοι οι άνθρωποι και ότι κοιτούν μόνο μπροστά. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε όλο το σπήλαιο του Πλάτωνα.

Εμείς σήμερα θα το δούμε αυτό το σπήλαιο με διαφορετική ματιά.

Το σπήλαιο είναι το 3ο τσάκρα του κάθε ανθρώπου, το στομάχι του. Στο σημείο που τοποθετεί ο Πλάτωνας τους ανθρώπους αλυσοδεμένους με τέτοιο τρόπο ώστε να βλέπουν μόνο μπροστά, εμείς θα τοποθετήσουμε το κατεστημένο, τα πρέπει και τα συναισθήματά μας.

Η εικόνα που βλέπουμε μπροστά μας δημιουργείται από τους «θαυματοποιούς» δηλαδή τις αισθήσεις μας που μέσω της φωτιάς δημιουργούν τα είδωλα που μπορούμε να δούμε μπροστά μας, δηλαδή ψευδαισθήσεις. Οι «θαυματοποιοί» λοιπόν είναι οι αισθήσεις μας και η φωτιά είναι η σκέψη, η οποία μας οδηγεί σε είδωλα. Όλο αυτό που δημιουργούν οι αισθήσεις μας είναι ψευδαισθήσεις  και όχι η πραγματικότητα. Όμως εμείς είμαστε δεμένοι τόσο πολύ με το μυαλό μας και φτάνουμε να μην μπορούμε να κουνηθούμε και να ξεφύγουμε από αυτή την «πραγματικότητα».

Στη θάλασσα η ψυχή μας βρίσκει τη θέση της

Απέραντο πέλαγος η ψυχή του καθενός μας. Κι αν μπορούσα πραγματικά να παρομοιάσω τη ζωή με κάτι, τότε αυτό θα ήταν η θάλασσα. Πότε ήρεμη, πότε γαλήνια και πότε φουρτουνιασμένη. Κι η ψυχή κάθε που υψώνει το κύμα μέσα μας, σαν μαγνήτης τρέχει κοντά της.

Και βλέπεις αυτό το απέραντο γαλάζιο σαν να θέλουν τα μάτια σου να δουν πέρα απ’ τον ορίζοντα. Σαν να χορταίνει το μέσα μας μ’ αυτό το απέραντο γαλάζιο. Γιατί γέμισε πια η ζωή μας μικρούς, ταλαίπωρους θανάτους. Χαστούκια και καινούργιες αρχές. Το μόνο που δεν αλλάζει είναι αυτός ο μικρός, απέραντος σύμμαχος. Κι ο ήχος που ακούς με κλειστά μάτια είναι τα «όλα θα πάνε καλά» που χρειάζεσαι.